عمیق تر از ترور

علی مهدیان؛ استاد حوزه و دانشگاه

در جلسه‌ای استاد مصباح بزرگوار توضیح می‌داد که ترور در اسلام بر پایه تعبیر «ترهبون به عدوالله و عدوکم» در قرآن قابل اثبات است.
رهبری شهید در تفسیر سوره حشر بعد از بیان قضیه تاریخی دستور پیامبر(ص) برای ترور رئیس قبیله بنی نضیر، می‌فرماید برخی ترور منصور به ‌دست مؤتلفه را غلط می‌دانستند و می‌گفتند ما در اسلام چیزی به نام ترور نداریم. این حرف غلطی است و نمونه‌های تاریخی مختلفی دارد؛ ازجمله همین مورد یعنی دستور ترور رئیس قبیله بنی‌نضیر.
این نکته هم که فرمان ترور شامل افراد و گروه‌ها می‌شود و نه حکومت اسلامی، بحثی است که در ماجرای فرمان امام برای قتل سلمان رشدی مطرح شد‌ که از پایه حرف غلطی است. وقتی امری «ماموریت الهی» شد، شامل همه می‌شود و اول از همه نیز حکومت‌ها. حالا البته حکومت‌ها بر‌پایه امکانشان و توانشان و ملاحظاتشان باید چگونه این کار را انجام دهند، بحث دیگری است. سردار قاآنی پیش از این به کنایه گفته بود چه‌بسا یک آمریکایی خودش عامل قتل ترامپ شود؛ اتفاقی که چندین‌بار هم بعد آن واقع شد و البته معلوم نبود چه اندازه ایران در آنها نقش داشته. طبیعتا همانطور که افراد و گروه‌ها در انجام این تکلیف محدودیت‌ها وسعی دارند، حاکمان و دولت‌ها هم در بیان و ابراز و همینطور اقدام آن محدودیت‌های خود را دارند، نه لزوما برای انجام‌ندادن، بلکه برای نحوه انجام. 
دستور به کشتن عاملان شهادت حاج‌قاسم که به‌صراحت توسط رهبری شهید بیان شد، هنوز مورد مطالبه ما‌ست که باید محقق شود. به هر حال، اگر به تعبیر دقیق آقا‌مجتبی، رهبر عزیز ما، این ماموریت الهی است، شامل همه می‌شود؛ ماموریتی فوری و زمان‌دار.  

  اما و صد اما
ماجرای قتل عاملان شهادت رهبر ایران، یعنی علم اسلام و بزرگ‌ترین مرجع عالم تشیع، مقام ولایت که بالاتر از هر منصب دینی است، نایب یکتای امام عصر(عج)، واقعه‌ای را رقم زده که اگر به آن توجه نکنیم، عمق مسئله را نمی‌فهمیم. این یک دستور عادی مرجع دینی و ولی فقیه به قتل عاملان و مباشران شهادت رهبر ما نیست. این اتفاق سخنی است که از زبان همه مردم عزادار در تشییع بیرون آمد و سپس رهبری آن را جمع زد و دوباره بیان کرد.
 این دستور که از جان عزادار کل امت اسلام جوشید، محصول یک قیام عمومی است؛ محصول ارتقا و قیام امت است، نه یک اقدام فردی جزئی کنار بقیه اقدام‌ها. آن‌روز که محمدرسولی، شاعر عزیز ما اشعار جانانه خود را می‌خواند گویی به تشنه لب‌ها آب زلال و خنک رسانده باشد، او زبان همه شد. پرچم‌های سرخ که در کل سیل جمعیت بلند شده بود، معنایش آن بود که این تشییع برای عزا فقط به پا نشده و کل هیبتش حماسه است. این سخن را کاش اهل علم و نخبگان بشنوند و کاش مسئولان ما بفهمند. در دوران با‌شکوهی هستید که دست قدرت بی‌نهایت بیرون آمده.
 یک خشم جهانی، نه یک اقدام فلان گروهک و فلان جمع صرفا، یعنی دورانی که شیطان در آن باید سر بریده شود؛ دورانی که فرعون حق ندارد سر راحت زمین بگذارد. همه باید کمک کنند: علما، روحانیون، مبلغان، خطبا، تریبون‌دارها، کانال‌نویس‌ها، مسئولان، ایرانی‌ها، عراقی‌ها، همه و همه. باید دنیا برای تمدن غرب تیره و تار شود. این یک بلوغ بزرگ است که از ابتدای جنگ تا الان رخ داده. بزرگ‌ترین تشییع و تجمع در تاریخ بشر فریاد زد سر غرب را می‌بریم، سر شیطان را می‌بریم. عجب خوش روزگاری است.