تاکتیک مرموز ایران در دفاع هوایی

همه‌‌چیز از روایت یک خلبان آمریکایی آغاز شد؛ خلبانی که پس از سقوط جنگنده F-15خود بر فراز ایران، در نشستی توجیهی گفته بود قبل یا هنگام خروج اضطراری، یک «عروس دریایی غول‌پیکر» در آسمان دیده است.‌اما ماجرا خیلی زود رنگ واقعیت گرفت. بررسی‌های اطلاعاتی نشان داد آنچه ‌خلبان دیده، شبکه‌ای از پهپادهای ایرانی بوده که به شکلی هماهنگ در آسمان آرایش گرفته‌اند.‌رسانه‌های غربی، ازجمله CNN، این آرایش را به یک «میدان مین پهپادی» یا «توری عظیم در آسمان» تشبیه کردند و آن را نشانه‌ای از جهش نگران‌کننده توان پهپادی ایران دانستند. رسانه‌های اسرائیلی هم اعتراف کردند این اتفاق، ابعاد تازه‌ای از توان دفاعی ایران را آشکار کرده است.‌اما شگفتی‌های جنگ فقط در آسمان نبود‌؛ ایران روی زمین هم قواعد بازی را تغییر داد. در جنگ تحمیلی سوم ابتدا راهبرد «چشم در برابر چشم» اجرا شد.‌حمله به شعبه‌های «سیتی‌بانک» آمریکا در دوبی و منامه در پاسخ به تجاوز دشمن به ۲ بانک ایرانی یا حمله گسترده به پالایشگاه حیفا در پاسخ به حمله به پالایشگاه تهران، 2 نمونه عملی از این تاکتیک بود‌.‌چند هفته بعد، معادله باز هم تغییر کرد. این بار نوبت «سر در برابر چشم» بود؛ یعنی پاسخ‌ها دیگر صرفاً متناسب نبود، بلکه هزینه‌ای سنگین‌تر به طرف مقابل تحمیل می‌کرد.‌نمونه آن وقتی که 2 پالایشگاه در تهران و لاوان مورد حمله قرار گرفت، ایران 11پالایشگاه در عربستان، امارات، کویت، قطر، بحرین و اراضی اشغالی به ارزش میلیاردها دلار را دود هوا کرد‌ ‌و حالا مرحله سوم آغاز شده است؛ «ضربه در برابر تهدید». یعنی دیگر قرار نیست ایران منتظر بماند تا ضربه‌ای دریافت کند؛ هر تهدیدی می‌تواند آغاز پاسخ باشد.‌