کارگری با مدرک دکتری
پس از هفتهها حضور در تهران خاطرات زیادی در ذهن اعضای گروه جهادی «جهادگران فاطمی» شکل گرفته و یکی از جالبترینشان مربوط به خانه بمبارانشده خانم دکتری است که ابتدا از حضور این گروه جهادی در منزلش گلایهمند بود. علیاکبر احمدی، مسئول جهادگران فاطمی، سعی میکند اتفاقات آنروز را بدون کم و کاست به یاد بیاورد: «زنی که دکتری مدیریت داشت با چشمانی گریان به 5نیروی جهادی که برای بازسازی خانه و کارگری به خانهاش آمده بودند، گفت: من دکتر مملکت هستم، نباید این بلا سر خانهام میآمد و اوضاع خانهام اینطور میشد! اما او نمیدانست هر 5مردی که بهعنوان کارگر در خانهاش مشغول کار جهادی عمرانی بودند، خودشان دکتری دارند و در حوزههای مختلف کارخانه فولادسازی فعالیت میکنند. خانم وقتی متوجه شد کمی احساس شرمندگی کرد و باورش نمیشد این گروه با این موقعیت شغلی کارشان را رها کردهاند و جهادی به مردم خدمت میکنند. از آن پس نهتنها رفتارش با بچهها متفاوت شد بلکه انگار دیگر صبورتر و آرامتر هم شده بود و تلاش میکرد تا جایی که از دستش برمیآید به بچهها کمک کند.»
«در گروهمان سن و شغل معنایی ندارد.»؛ این جمله انگار تکیهکلام احمدی است: «از افراد 18تا 60ساله در این گروه کار میکنند. از استاد دانشگاه گرفته تا بنا و نانوا بینمان حضور دارند. اما 2روایت از اعضای گروه خیلی جالب است؛ نخست اینکه حاج حسین ستوده، پیمانکار بزرگ ساختمانی، پروژه شخصیاش را رها کرد، با کارگرهای خودش آمد، مزد کارگرها را متقبل شد و برای مردم مجانی گچکاری کرد. مورد دوم، اپراتور لانچر موشکهای هوافضا بود که در اوقات مرخصی 48ساعتهاش، به جای استراحت، میآمد با ما آواربرداری میکرد.»