اولین فیلم عملیاتی فارسی

علیرضا محمودی؛ روزنامه‌نگار

تماشاگران معدودی که برای تماشای نخستین فیلم عملیاتی سینمای جنگی ایران بین 11اسفند 1361تا اول فروردین 1362به چند سینمای تهران در حوالی خیابان لاله‌زار رفتند، از فیلمی که دیده بودند ناراضی بودند. اغلبشان «جانبازان» را پس از دیدن پوستر و عکس‌های ویترینی‌ با خیال یک فیلم‌کماندویی ایرانی انتخاب کرده بودند؛ اتفاقی که پس از 72دقیقه محصول کار ناصر محمدی و همکارانش باعث نارضایتی آنها شده بود.
کارگردان فیلم‌«جانبازان» از سال 1350با ساخت فیلم‌های پر زدوخورد با پس‌زمینه رفاقت شناخته می‌شد. محمدی وقتی تابستان سال 1361تصمیم گرفت فیلمی جنگی با عنوان‌«فصل خون» بسازد 13فیلم در کارنامه‌اش داشت که آخرین فیلمش با عنوان قدیس(1360) درباره یک مبارز دوران انقلاب موفق به اکران نشده بود. 

«جانبازان» بازگشت محمدی به موضوع مورد علاقه‌اش در سینمای جنگ بود. داستان‌2دوست (یکی ارتشی و دیگری از نیروهای مردمی) پس از سال‌ها در یک عملیات نظامی با هم همراه می‌شوند و در نهایت به شهادت می‌رسند. 
فیلم با سرمایه‌ای اندک و تولیدی بسیار سردستی و جرح و تعدیل‌های فراوان راهی اکران شده بود. صحنه‌های جنگی فیلم فقیرانه و ناهمگون وکیفیت بصری و هنری آن به هیچ وجه برای مخاطبان قابل‌قبول نبود. نتیجه اینکه نخستین فیلم عملیاتی سینمای جنگی ایرانی چنگی به دل نمی‌زد  اما ویترین فیلم توانسته بود مخاطبانی را از پیاده‌روها جذب سالن‌ها کند؛ مخاطبانی که تمایلی به تماشای دوباره این فیلم کماندویی فارسی نداشتند.