کافه به دوش

محمود مولایی؛ روزنامه‌نگار

کافه را بر دوش خود حمل می‌کند؛ کافه‌ای که به‌دست خودش ساخته، سیار است و آن را از شهری به شهر دیگر می‌برد. غم نان دارد و ذوق ایرانگردی. خودش معتقد است کوچک‌ترین کافه دنیا را دارد و برای رسیدن به آن 6سال از عمرش را صرف کرده است. مهدی حسنی این روزها با سازه‌‌ای متفاوت در خیابان‌های رشت دیده می‌شود؛ کافه‌ای بسیار کوچک که با 90 در 50سانتی‌متر مساحت، تمام تجهیزات یک کافه سیار را دارد. مهدی حسنی، صاحب کوچک‌ترین کافه دنیا به همشهری می‌گوید: «سال‌ها پیش کار کافه سیار انجام می‌‌دادم و یک گاری چوبی دست‌ساز داشتم، اما به‌دلیل سختگیری‌های شهرداری‌ها و جابه‌جایی‌ مداوم تصمیم گرفتم کافه‌‌ای طراحی کنم که دیگر روی زمین قرار نگیرد.»
او ادامه می‌دهد: «در 6سالی که تلاش کردم کافه متفاوتی بسازم، بارها آن  را طراحی و اجرا کردم و بعد متوجه ‌شدم مشکلاتی دارند. نمونه‌های اولیه سنگین بودند، تعادل نداشتند و هنگام حرکت به جهات مختلف متمایل می‌شدند. بارها سازه را تغییر دادم تا بتوانم وزن و تعادل آن را کنترل کنم.» 
‌نسخه اولیه این کافه فلزی بود، اما مهدی بعدها تصمیم گرفت آن را با چوب بامبو بسازد تا وزن کمتری داشته باشد. او می‌‌گوید: «کافه‌ام
یکی دو بار خراب شد، اما بالاخره به نتیجه رسید. الان سازه جدید علاوه بر سبک‌تربودن، امکانات بیشتری هم دارد؛ از مخزن آب و پمپ گرفته تا چراغ، باتری، کپسول گاز کوچک، ظرف قهوه، شکر و شکلات.» ‌او می‌گوید که مردم بیشترین سؤال را درباره وزن و سختی حمل کافه می‌‌پرسند؛ اینکه آیا کمرش درد نمی‌گیرد؟ یا اینکه چطور ساعت‌‌ها با این شرایط کار می‌کند؟ حسنی معتقد است علاقه به کار باعث می‌شود تحمل این فشارها آسان‌تر شود. صاحب این کافه کوچک می‌گوید: «حدود 2سال است که با این سازه فعالیت می‌‌کنم و در این مدت به شهرهای مختلفی سفر کرده‌ام. اهل ارومیه هستم و سفرم را از آنجا آغاز کردم و به زنجان، تبریز، قزوین، کرج، تهران، چالوس، لاهیجان، فومن و رشت رفتم. البته پیش از این نیز با یک سازه چوبی دیگر و کاروان کوچکی که پشت آن قرار داشت سفر می‌کردم.»