کشف قهرمان در حیاط مدرسه
استعدادیابی ورزشی در مدارس کشور بهصورت قانونی و رسمی درمیآید
محمد سرابی | روزنامهنگار
زنگ ورزش را نه دانشآموزان بهعنوان یک درس، جدی میگیرند و نه اولیا. انتظار پدرها و مادرها هم از مدرسه این نیست که استعدادهای ورزشی فرزندانشان را پیدا کند. نتیجه بیتوجهی به زنگ ورزش هم مشکلات جسمی و چاقی است که اکنون بهصورت یک بیماری بین دانشآموزان ایرانی درآمده تا جایی که از هر 3دانشآموز یک نفر مشکل اضافه وزن دارد. حالا اندک فعالیت بدنی در زنگ ورزش هم متوقف شده و مجازیشدن کلاسهای درس هم به این مشکل افزوده است. با این حال آموزش و پرورش اعلام کرده است که مهر امسال کلاسهای ورزش متفاوت خواهند بود و استعدادیابی بهصورت بخش اجباری تربیتبدنی مدارس درخواهد آمد.
ورزش مجازی
کلاس تربیت بدنی تمام پایههای تحصیلی براساس قانون باید 90دقیقه در هفته برگزار شود. در شرایط عادی یک یا 2 زنگ در هفته به این کلاس اختصاص پیدا میکند اما به محض اینکه بحرانی بروز کند، نخستین کلاسی که تعطیل میشود کلاس ورزش است. امسال که چند دوره کلاسها مجازی شدند چه بر سر زنگ ورزش آمد؟
مدیرکل تربیتبدنی و فعالیتهای ورزشی وزارت آموزش و پرورش با تأکید براینکه کلاسهای ورزش بهصورت مجازی برگزار شده است، به همشهری میگوید:«زمانی که کرونا شروع شد تجربهای از کلاس مجازی تربیت بدنی نداشتیم اما شروع به ساخت محتواهای آموزشی کردیم. وقتی جنگ تحمیلی سوم آغاز شد تجربه قبلی را داشتیم و محتواهای تولیدشده در کانالهای درسی بارگذاری شد تا مربیان تربیت بدنی مدارس از آنها استفاده کنند.»
صفدر سلطانی تأکید میکند:« ارزیابهای ما با همکاری مدیر بر کلاسهای مجازی نظارت و نحوه تدریس و پاسخ دادن دانشآموزان را بررسی میکردند. نتیجه بررسیهای آنها نشان داد که کلاسها تشکیل میشوند و دانشآموزان هم در آن مشارکت دارند. برای اینکه نتایج را دوباره بررسی کنیم از اولیا نظرخواهی کردیم. نتیجه نشان داد که کلاسها مطابق برنامه تشکیل میشوند و اولیا از آن رضایت دارند.»
یک مصوبه پرتحرک
استعدادهای ورزشی در کودکی و نوجوانی بروز میکنند، زمانی که دانشآموزان مشغول تحصیل در مدارس هستند. آیا بخشی از ناکامیهای ورزشی ما ناشی از ضعف استعدادیابی در مدارس است؟ امروزه مسابقات دانشآموزی فرصتی برای استعدادیابی به شمار میآیند؛ مسابقاتی که در مدارس، منطقه، استان و کشور برگزار میشوند اما گاهی شرایطی مانند کرونا، جنگ یا کمبود بودجه باعث میشود که مسابقات برگزار نشود.
مدیرکل تربیتبدنی آموزش و پرورش میگوید: «براساس برنامه هفتم توسعه باید کانونهای تندرستی و استعدادیابی در مناطق تشکیل شود. قبلا این کار اجبار قانونی به همراه نداشت و ممکن بود یک مدیر بیشتر یا کمتر به آن توجه کند اما امسال تشکیل کانونهای استعدادیابی در شورایعالی آموزشوپرورش به تصویب رسیده و تا مهر امسال ابلاغ میشود. براساس این قانون در پایه اول ابتدایی باید آزمایشهای لازم انجام و کارنامه ورزشی هر دانشآموز براساس توانایی بدنی او صادر شود. در پایه چهارم هم این آزمونها دوباره تکرار میشوند.»
سلطانی بیان میکند:« مهرماه کلاسهای ورزش متفاوت خواهد بود. امیدواریم اولیا هم در این زمینه با ما همکاری کنند و به سلامت فرزندان خود توجه بیشتری نشان دهند. ما پدرها و مادرها هستیم که باید به درس تربیت بدنی برای حفظ سلامت اهمیت دهیم.»
مسابقات آموزشگاهها مهم بودند
کارشناس ورزش و معاون سابق ورزش همگانی وزارت ورزش به همشهری میگوید:« مدرسه زیرساخت اصلی ورزش همگانی تا قهرمانی است. در بسیاری از کشورها تشکیلات موازی دیگری برای شناسایی استعدادها وجود دارد اما در کشور ما فقط مدرسهها به همه جامعه نوجوانان دسترسی دارند تا استعدادها را شناسایی کنند.» غلامرضا شعبانی بهار با تأکید بر اهمیت مسابقات ورزشی میگوید:« من در جوانی ورزش پینگپنگ انجام میدادم و بهخاطر دارم مسابقات آموزشگاهها در سالهای 50و 60چقدر اهمیت داشت؛ حتی در دورترین مناطق هم دعوتنامه مسابقه بهدست دانشآموزان مستعد میرسید. متأسفانه الان باشگاههای ورزشی، مخصوصا در رشتههایی که زیاد مورد توجه نیستند در مدرسهها بهدنبال استعدادهای برتر نمیگردند. به همین دلیل است که اگر استعدادیابی هم انجام شود به نتیجه کارآمد نمیرسد.»
این استاد رشته تربیت بدنی بیان میکند: «استعدادیابی مدارس باید مدون و دارای چارچوب و پاسخگو باشد تا به شناسایی، هدایت و حمایت ورزشکاران نوجوان منجر شود.»