سیدمحمد طاهری، کارشناس مسائل نظامی

در اواسط دهه80 که آمریکاییها با اشغال عراق و افغانستان جای پای خود را در منطقه سفت کردند، ایران به این نتیجه رسید که نمیتواند به شکل متعارف و البته متقابل با آمریکاییها وارد چالش شود.
جمهوری اسلامی در برابر آمریکا، سعی کرد به دکترین و روشی رو بیاورد که به وسیله آن نقاط قوت طرف مقابل را به نقاط ضعف تبدیل کند. در این راستا، ایران با درنظر گرفتن شرایط اقتصادی و جغرافیایی این دکترین را نظم بخشید و سامان داد.
بهطور مثال در مورد خلیجفارس و تنگه هرمز، جمهوری اسلامی به خوبی پی برد این منطقه، مناسب شناورهای بزرگ نیست، از اینرو به شناورهای کوچک رو آورد که به مرور زمان همین تجهیزات دست برتر او در تنگه هرمز شد.
یکی دیگر از نقاط قوت آمریکا که در برابر ایران به نقطه ضعف بدل گشت، پایگاههای نظامی بود. در جریان جنگ اخیر، ایرانیها این پایگاهها را با تجهیزات قدیمی مانند اف-5هدف قرار دادند. در اصل ایران از تجهیزات نظامی قدیمی اما تاکتیکهای بهروز و پیشرفته برای نابودی پایگاهها استفاده کرد.
به شکل دقیقتر، رادارهای پایگاههای آمریکایی جنگنده کوچکی مانند اف-5 را ردیابی نمیکند و با پرواز این جنگنده در فاصله پایین، عملا از رادار خارج میشود و فضا را برای بمباران پایگاهها و برگشت سالم به خاک خودی فراهم میآورد.
مینهای دریایی نیز ازجمله ادوات ایرانی بودند که غولهایی چون ناوهای آمریکایی را با چالش مواجه ساختند. ایران با بهرهگیری از مینهای پیشرفته و بعضا مینهای روندهای که قابلیت جابهجایی دارند توانست بخشی از تنگه هرمز را مینگذاري کند.
دکترینی که تجهیزات میلیارددلاری آمریکایی را با چالش روبهرو کرد
در همینه زمینه :