بازی خطرناک با امنیت انرژی جهان

محمد رشیدی؛  عضو کمیسیون انرژی مجلس

هرگونه محاصره دریایی، اختلال در صادرات نفت یا تلاش برای خفه‌کردن اقتصاد ایران، نه‌تنها نقض آشکار آتش‌بس، بلکه تعرض مستقیم به خط قرمزهای حیاتی جمهوری اسلامی است.
پاسخ ما در وهله اول، ضربه مستقیم، قاطع و ویرانگر به زیرساخت‌های انرژی در منافع ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونی و کشتی‌های آمریکایی در منطقه خواهد بود. این فقط یک تهدید کلامی نیست؛ این یک وعده عملیاتی است. محاصره را درهم می‌شکنیم و به عاملان آن نشان می‌دهیم که بازی با امنیت انرژی ایران، بازی با آتش است.
در منطق راهبردی، وقتی دشمن جریان صادرات انرژی ما را هدف قرار دهد، ما وارد فاز تقابل تمام‌عیار میدانی می‌شویم. اولویت مطلق ایران، شکستن محاصره در عمل، تحمیل هزینه‌های سنگین و غیرقابل تحمل به دشمن تا جایی است که ادامه این ماجراجویی برای واشنگتن، ریاض و ابوظبی از نظر اقتصادی و امنیتی کاملا دیوانه‌وار به‌نظر برسد.
تحلیل‌بازهای کاخ‌سفید فکر می‌کنند حذف نفت ایران فقط 6-5 درصد قیمت جهانی را بالا می‌برد و می‌شود آن را مدیریت کرد. این خیال‌پردازی احمقانه است وقتی واکنش ایران را نادیده بگیریم. بازار انرژی به «ریسک ادراکی» بسیار حساس‌تر از حجم واقعی عرضه است. کافی است فقط میدان‌ها و تاسیسات مهم نفتی منطقه غرب آسیا و چند کشتی در تنگه هرمز یا اطراف آن هدف قرار بگیرد یا حتی تهدید جدی شود تا قیمت‌ها چندبرابر جهش کند و شوک واقعی به اقتصاد جهانی وارد شود.
ایران در دوران تحریم‌های سنگین هم با ناوگان سایه، مسیرهای جایگزین و خلاقیت مالی، صادراتش را حفظ کرده است. اما محاصره دریایی بازی دیگری است. این بار دیگر تحریم کاغذی نیست؛ این جنگ واقعی است‌ و در جنگ واقعی، ایران ابزارهای متفاوتی دارد.
پیش از آتش‌افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی، از تنگه هرمز روزانه بیش از ۲۰‌میلیون بشکه نفت عبور می‌کرد؛ یعنی تقریبا یک‌پنجم مصرف روزانه جهان. هرگونه ناامنی جدی در این گلوگاه، فقط مسئله ایران و آمریکا نیست؛ بحران جهانی انرژی است. هزینه بیمه جنگ (war risk premium)  سر به فلک می‌کشد، نرخ حمل‌ونقل منفجر می‌شود و عرضه مؤثر نفت حتی بدون کاهش تولید، به‌شدت افت می‌کند. اقتصادهای وابسته به نفت خلیج‌فارس(از اروپا گرفته تا هند و ژاپن) همه زیر فشار شدید قرار می‌گیرند.
جمهوری اسلامی هرگز تهدید پوچ نکرده است. تاریخ ثابت کرده که هرگاه منافع حیاتی‌اش هدف قرار گرفته، پاسخش عملی، مستقیم، سخت و متناسب بوده است. تصور اینکه می‌شود ایران را با محاصره خفه کرد بدون اینکه هزینه گزافی پرداخت شود، یک توهم خطرناک است. اگر دشمن محاصره را انتخاب کند، ایران طوری پاسخ خواهد داد که هزینه این تصمیم نه فقط برای آمریکا، بلکه برای کل محور آمریکایی-صهیونیستی(و هم‌پیمانانشان) در میدان جنگ، بازار جهانی انرژی، زنجیره تأمین و حتی داخل کشورهایشان به‌شدت بالا برود.‌ در این جنگ، ایران مصمم است که ابتکار عمل را در دست بگیرد و دشمن را پشیمان کند.