عملیات خنثیسازی موشک 14
تهرانیها روز هفدهم اسفند سال گذشته را خوب به یاد دارند؛ روزی که پایتخت شاهد یکی از عجیبترین پدیدههای تاریخ خود بود. آن روز، در پی حملات موشکی آمریکایی - صهیونیستی به انبارهای سوخت پالایشگاههای تهران، لایهای ضخیم از دوده سمی آسمان تهران را تیره و تار کرد و پس از آن پدیده باران سیاه در نقاط مختلف تهران مشاهده شد.
تهرانیها اما این پدیده را یکبار دیگر و در جریان جنگ تحمیلی اول (جنگ 8ساله با رژیم بعثی) تجربه کرده بودند. روز 8اسفند سال 1366بود که رژیم بعثی عراق تاسیسات نفتی و پالایشگاهی تهران را هدف قرار داد. آن روز نیز دود غلیظ ناشی از انفجار در تاسیسات نفتی، بهصورت ابری خاکستری درآمد و تا یک هفته روی آسمان تهران سایه انداخته بود.
حمله موشکی به پالایشگاه جنوب تهران در 2مرحله و با فاصله چند ساعت انجام شد. جنگندههای عراقی با پرواز در ارتفاع پایین، ۱۴ موشک شلیک کردند. این موشکها بدون هدفگیری دقیق پرتاب شدند و بنا بر گفته شاهدان، تنها یک موشک به مخزن بزرگ سوخت برخورد کرد و منفجر شد.
پس از موشکباران پالایشگاه تهران، نیروهای خنثیسازی و امدادگران به محل اعزام شدند. در بررسیها ۱۳ لاشه موشک پیدا شد اما تیم کارشناسی از شلیک ۱۴ موشک خبر داد. سرانجام احتمال داده شد موشک آخر داخل مخزن سوخت افتاده باشد؛ حادثهای که میتوانست جان بیش از هزار کارگر را تهدید کند. برای جلوگیری از انفجار موشک چهاردهم، تیم خنثیسازی مخزن سوخت محل سقوط موشک را با آب پر کرد. پس از احاطه موشک در میان حجم زیادی از آب، عملیات خنثیسازی آغاز شد. گزارش ستاد بازسازی مناطق موشکخورده نشان میدهد که در حمله به پالایشگاه نفت تهران، بیشترین تعداد موشک نسبت به دیگر نقاط هدفقرارگرفته شهر شلیک شده بود. این حمله ۱۷ شهید برجا گذاشت و نمونهای آشکار از نقض قوانین بینالمللی از سوی رژیم بعثی عراق محسوب میشد.