سالار شهیدان را در قلبت زنده نگه دار
به گاه نبرد سلاح در دست باید گرفت. یکی تیغ بردارد و دیگری قلم. میدان جنگ از آنچه میبینی وسیعتر است؛ از غزه است تا کشمیر. آنکه با ستم میستیزد قطرهای از دریاست حتی اگر بر خاک شیلی، کوبا، ویتنام، عراق یا بوسنی و هرزگوین چکیده باشد. این قطرات سرخ را در قلبت زنده نگهدار.
ما ایرانیان مردمانی هستیم مانند دیگران، شاید تمایزمان این باشد که معتقد به جبهه مقاومتیم در طول زمان و عرض مکان که نمیخواهیم در جهانی بیاندیشه و آرمانزده شده زندگی کنیم. ما مردمانی هستیم که به قول میشل فوکو در نخستین خیزش پستمدرن جهان، جمهوریت و اسلامیت را با هم فریاد زدیم و گفتیم جمهوری اسلامی. حال و گذشته را پیوند زدیم برای آیندهای روشن. ایران و ایرانی را در قلبت نگهدار.
نبرد رمضانی را نه در چارچوب تنگ معادلات ژئوپلیتیک نفت و قدرت که وسیعتر ببین؛ در قالب تلاش زورگویان و تمامیتخواهان که قصد تصرف جهان را دارند و مسخکردنش. این همان استعمار آخرالزمانی است که از هابیل و قابیل آغاز شد و اکنون تمامی هابیلیان و قابیلیان را روبهروی هم قرار داده. این جنگ با جمهوری ما نیست، جنگ با ایران و ایرانیاست برای کنترل منطقه و استقرار استعمار یکپارچه در سرتاسر جهان. برادران و خواهران، اینک اگر تمامی جبهه کفر کمر بسته به نابودی ما، شایسته است و بایسته که تمامی آزادگان را گرد خیمه ستمسوز فرهنگ و هنر عاشورایی آقا امام حسین(ع) جمع کنیم که حضرتش به گاه معرکه فرمود: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید. فرهنگ، هنر و رسانه جبهه حق و مقاومت را در تنگنای مفهومی و جغرافیایی قرار ندهیم که طلیعه ظهور و طلوع همیشگی آفتاب حق آشکار شده. سالار شهیدان را در قلبت نگهدار تا همیشه تاریخ.
منبع: کتاب «با وطن»