برش‌های کوتاه

علی قمصری
موسیقیدان: 
آرزو دارم قبل از اینکه مرحله جدی‌تر جنگ زیرساختی چراغ خانه‌های کشورم را خاموش کند، چراغ زندگی خودم خاموش شود.‌ آرزو دارم چشمانم هیچ‌گاه جدا شدن حتی یک وجب از خاکمان را نبیند.

پردیس احمدیه
 بازیگر:
دریدگان پر غضب دهان نجس و بی‌ادب، مریض و واجب‌المطب قماش تجزیه‌طلب، فحش به ساحت وطن در التماس اهرمن، نمی‌زنی چرا بزن آه وطن وطن وطن.


علیرضا حسینی
 دبیر هیأت رئیسه خانه سینما:
همه ۸هزار عضو خانه سینما تمام قد پای وطن‌شان هستند و مطمئن باشید هر روزی که به این جنگ اضافه شود، تمام مردم و هنرمندان با توان و انرژی بیشتری پای کار خواهند بود.

آناهید آباد
کارگردان ارمنی: 
این روزهای سخت می‌گذرد. باید قدرت روی پا ایستادن داشته باشیم. از امروز باید همدل بودن و باهم بودن را یاد بگیریم و باید از دسته‌بندی، نفاق و خودی و غیرخودی کردن‌ها جلوگیری کنیم. همه در یک کاروانیم؛ کاروانی به اسم ایران.

ارسطو خوش‌رزم
بازیگر:
با چشمی پر از اشک برای حلمای یک‌ساله و تنها و با اندوهی به وسعت تمام مردم داغدار این سرزمین می‌نویسم؛ نام ایران را بلند فریاد بزن؛ مثل بیداری یک چشمه در دل کویر. بگذار باد از روی گندمزارها بگذرد و خاطره‌ دست‌های مهربان در خاک بماند. ایران برای من نه فقط مرز روی نقشه که بوی باران است بر شانه‌ کوه و صدای قدم‌های مردمی که هنوز به روشنی صبح ایمان دارند.