حمله آمریکا به ایران در جنگ رمضان، برخلاف هدف اولیه، پیامدی معکوس داشت و جایگاه ایران را از یک قدرت صرفاً منطقهای به بازیگری با وزن جهانی ارتقا داد. این جنگ نشان داد که معادلات امنیتی خاورمیانه بدون در نظر گرفتن ایران قابل طراحی نیست.
یکی از مهمترین نتایج این جنگ، زیر سؤال رفتن فلسفه پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه بود. پایگاههایی که قرار بود ابزار بازدارندگی باشند، خود به نقاط آسیبپذیر تبدیل شدند و همین مسئله حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس را با چالش جدی مواجه کرد.
در سطح منطقهای نیز نظم امنیتی پیشین دچار تحول شد. بسیاری از کشورهای عربی که پیشتر در قالب طرحهایی مانند عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی به دنبال ایجاد جبههای علیه ایران بودند، اکنون ناچارند سیاستهای خود را بازتعریف کنند.
در سطح جهانی، ایران به یکی از محورهای اصلی خبر و تحلیل تبدیل شد و نمایش توان نظامی و قدرت بازدارندگی آن، تصویر تازهای از قدرت ملی ایران در افکار عمومی جهان ایجاد کرد.
در داخل کشور نیز جنگ به افزایش انسجام ملی انجامید؛ رهبری تثبیت شد، جامعه در برابر تهدید خارجی همگرا شد و بخش مهمی از اپوزیسیون خارجنشین که بر سناریوی بیثباتی حساب باز کرده بود، عملاً بیاثر شد.
با وجود هزینههای سنگین، از جمله شهادت رهبر، ایران اکنون در موقعیتی راهبردی قرار گرفته که با سیاستگذاری هوشمندانه میتواند به تثبیت نقش تعیینکننده خود در معادلات منطقهای و جهانی منجر شود.
ایران بعد از جنگ رمضان کجاست
در همینه زمینه :
