قوی‌تر از موشک‌ ‌

چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۴۰۴، تهران شاهد یکی از پرشکوه‌ترین و در عین حال پرخروش‌ترین مراسم‌های وداع با شهدای خود بود؛ آیینی که از ساعاتی پیش از آغاز رسمی در ساعت ۱۳:۳۰، خیابان‌های منتهی به میدان انقلاب اسلامی را مملو از جمعیتی کرد که برای بدرقه پیکرهای مطهر فرماندهان عالی‌رتبه نیروهای مسلح و شهدای مردمی جنگ تحمیلی رمضان گرد هم آمده بودند. حضوری گسترده که تنها یک پیام داشت؛ خون شهدا بی‌پاسخ نمی‌ماند.
همزمانی این مراسم با سالروز شهادت امیرالمؤمنین، حضرت علی (ع)، حال‌وهوایی آمیخته از اندوه، معنویت و خشم مقدس را بر پایتخت حاکم کرده بود. تشییع از میدان انقلاب اسلامی آغاز شد و در مسیری نمادین تا معراج شهدا ادامه یافت؛ مسیری که بار دیگر صحنه حضور حماسی مردم و فریاد مطالبه‌ای واحد بود: انتقام خون شهدا.
در میان پیکرهایی که بر دوش مردم تشییع می‌شد، نام‌های برجسته‌ای از فرماندهان ارشد نیروهای مسلح به چشم می‌خورد؛ امیر سپهبد «سید عبدالرحیم موسوی» رئیس ستادکل نیروهای مسلح، سردار سپهبد پاسدار «محمد پاکپور» فرمانده‌کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و امیر دریاسالار «علی شمخانی»
دبیر شورای دفاع کشور، از جمله فرماندهانی بودند که پیکرشان بر دستان  مردم بدرقه شد.
در کنار آنان، پیکر شهدای مردمی و خانواده‌هایی که در این نبرد جان خود را از دست داده بودند، جلوه‌ای دیگر از این مراسم را رقم می‌زد؛ تصویری از پیوند ناگسستنی مردم و مدافعان کشور. تشییعی که تنها یک آیین وداع نبود، بلکه به صحنه خروش ملتی تبدیل شد که با حضور گسترده خود، بر ایستادگی در برابر دشمن و مطالبه پاسخ قاطع به خون شهدا تأکید می‌کرد.
این گزارش تصویری، روایتی است از این روز تاریخی؛ روزی که تهران در سوگ شهیدان ایستاد، اما در دل این سوگ، فریاد انتقام یک ملت طنین‌انداز شد.