ساعت جاسوسی در ایستگاه راهآهن
پس از حمله آلمان به لهستان در شهریورماه سال ۱۳۱۸ و آغاز جنگ جهانی دوم و بعد از آن هم حمله به فرانسه، دولت ایران در همان سال بیطرفیاش را اعلام کرد اما بهدلیل اینکه ایران با کشور شوروی مرز مشترک داشت و با آلمان نازی و متحدانش درگیر بود، بالطبع از تیر ترکشهای جنگ و دعوای همسایهاش بینصیب نماند. در شهریور سال ۱۳۲۰ ایران از سوی متفقین اشغال شد و آنها رسما وارد خاک ایران شدند. در واقع ایران پاتوق خوبی برای خبرچینی قوای متفقین و آلمانیهای نازی محسوب میشد.
نصب رادار در ساعت ایستگاه راهآهن تهران یکی از همین کشمکشهای زیرپوستی دولتهای درحال جنگ بود. در واقع چون سازنده ایستگاه راهآهن تهران خود آلمانیها بودند با چم و خم و ریزهکاریهای ایستگاه آشنا بودند. یکی از کارهای آنها طراحی سقف با نماد صلیب بود که البته بعدها روی آن رنگ شده بود و 2ساعت مشکوک هم در ایستگاه نصب بود. این در حالی بود که از داخل سالن اصلی اخبار نقل و انتقال متفقین بلافاصله به آلمان مخابره میشد. تا مدتها متفقین دنبال این راز سر به مهر بودند که چطور این پیامها و اخبار در کمترین زمان با هیچ شبهه و ابهامی به برلین مخابره میشود؟ بهنحوی حریف دست آنها را میخواند. تا اینکه کاشف به عمل آمد ماجرا از همین ساعتهای ایستگاه راهآهن آب میخورد و ساعت نصبشده بر سردر ورودی بهعنوان فرستنده و ساعت داخل سالن بهعنوان گیرنده، اخبار تهران و برلین را ارسال و دریافت میکردند. بعد از کشف ماجرای این راز سر به مهر همهچیز به کلی تغییر کرد و این ساعتها از کار افتادند و پرونده جاسوسی آلمانی هم بسته شد.
