شرایط امروز ایران حوزه گردشگری را تحتتأثیر قرار داده است. کاهش سفر، اسکان در هتلها و اقامتگاههای بومگردی و لغو برخی تورهای گردشگری نشان از وضعیت بحرانی این حوزه دارد. با این حال، یک فعال گردشگری معتقد است گردشگری یکی از مهمترین ابزارهای تثبیت اجتماعی در شرایط ملتهب کنونی است.
محمدفرزاد میرزایی قلعه به همشهری میگوید: «در وضعیت عادی، مدیریت گردشگری فرایندی مبتنی بر تنظیم عرضه و تقاضاست، اما در روزهای التهاب اجتماعی، این حوزه به ابزاری برای مدیریت امید و کاهش تنش تبدیل میشود. در حالت عادی، بازار گردشگری براساس منطق طبیعی خود حرکت میکند؛ عرضه وجود دارد، تقاضا شکل میگیرد و چرخه اقتصادی فعال میماند، اما امروز جامعه نیازمند نشانههای عینی از پویایی، ثبات و استمرار زندگی است.» بهگفته او، در چنین شرایطی، رونق گردشگری نه یک شعار، بلکه راهبردی اجتماعی برای کاهش تنش و بازگرداندن امید عمومی است. میرزایی قلعه عنوان میکند: «گردشگری میتواند نقش ضربهگیر اجتماعی را ایفا کند. مسئولیت دستگاههای متولی، ازجمله وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در شرایط کنونی فراتر از صدور مجوز و تنظیم مقررات است. گردشگری باید در اولویت سیاستهای تثبیت اجتماعی و اقتصادی قرار گیرد، زیرا رکود در این بخش تنها به کاهش درآمد منجر نمیشود، بلکه مستقیما بر روحیه عمومی، نشاط اجتماعی و اعتماد عمومی اثر میگذارد.» این فعال گردشگری 5محور سیاستی برای حمایت از بخش خصوصی گردشگری را پیشنهاد میکند؛ بسته تثبیت فوری برای جلوگیری از تعطیلی کسبوکارها، تحریک هدفمند تقاضای داخلی بهعنوان سیاست اجتماعی، اجرای کارت سفر ایرانی با یارانه محدود و هوشمند برای دهکهای متوسط، کاهش نااطمینانی و مدیریت ریسک، اصلاحات نهادی و تسهیل محیط کسبوکار و روایتسازی فعال در رسانهها.
میرزایی قلعه تأکید میکند: «گردشگری در شرایط کنونی یک انتخاب تجملی نیست، بلکه ضرورتی در حکمرانی اقتصادی و اجتماعی کشور است. این صنعت میتواند همزمان 3کارکرد حیاتی ایفا کند: حفظ معیشت صدها هزار فعال بخش خصوصی، بازسازی امید اجتماعی و تقویت انسجام ملی از مسیر تجربههای
مشترک فرهنگی.»
5 پیشنهاد برای حمایت از گردشگری
در همینه زمینه :
کوتاهتر از گزارش
