سماورسازی زنانه
دیدار با تنها بانوی تعمیرکار سماورهای نفتی بازار اسفراین
راحله عبدالحسینی| روزنامهنگار
یک بازار اسفراین است و یک مغازه نقلی قدیمی تعمیر انواع وسایل نفتی و گازسوز. نکتهای که این مغازه را یک سر و گردن از دیگر مغازههای بازار اسفراین جدا میکند، اوستای مغازه است. مرضیه زحمتی از 7سال پیش دست بهکار شد و با یادگیری فوت و فن کارهای فنی، فرزکاری و جوشکاری چراغ مغازه را روشن نگه داشت. او که این روزها از شهرهای اطراف هم سفارش کار دارد، از فرازونشیب این حرفه بهاصطلاح مردانه میگوید.
علاقه به کارهای فنی
از بخاری، علاءالدین، چراغ نفتی و والور بگیر تا سماور، چایساز و کتری برقی در مغازه کوچک خانم زحمتی در صف تعمیر نشستهاند. روزهای پاییز اولویت را به تعمیر وسایل گرمایشی داده است. مرضیه زحمتی تحصیلات دانشگاهیاش را در رشته دامپروری دانشگاه دامغان به پایان رساند. از همان زمان روزهای زیادی را در همین مغازه کنار دست همسرش گذراند، اما نمیدانست ریزهکاریهایی که به ذهن میسپارد چطور به کارش میآید تا همین 7سال پیش که مسیر کسبوکار همسرش به رانندگی برای یک شرکت افتاد و کمتر به مغازه سر میزد. مرضیه زحمتی به همشهری میگوید: «اوایل جرأت نداشتم بهکار مشتری دست بزنم تا اینکه پیرمردی برای تعمیر بخاری آمد. گفتم باید صبر کنید همسرم بیاید. گفت عموجان مگر خودت بلد نیستی؟ منتظر میمانم تا خودت تعمیر کنی. برای نخستین بار دست بهکار شدم و ترسم ریخت. حالا قهرمان زندگی خودم هستم.»
جلب اعتماد همشهریها
اوایل مشتریها برخوردهای متفاوتی داشتند؛ یکی وقتی خانم زحمتی را مشغول جوشکاری میدید تعجب میکرد و دیگری به او اعتماد نداشت. او از سختی کار در روزهای اول میگوید: «اولین باری که با دستگاه هوابرش کار کردم بیش از 20بار خاموش شد. بهخودم گفتم هیچ کاری نیست که بخواهیم و نتوانیم از پسش بربیاییم.» حالا کار کردن با تمام ابزار فرزکاری، جوش برق و هوابرش را چشم بسته هم انجام میدهد.
زحمتی ادامه میدهد: «از همه اینها سختتر پذیرفته شدن من از سوی مردم شهرم بود. بزرگترین موفقیتم همین است که مشتریها با خیال راحت به من کار میسپرند. آن قدر سماور نفتی، گازی و برقی تعمیر کردم که از بجنورد، آشخانه و مشهد هم سفارش برای من میفرستند. بعضیها سماور نفتی قدیمی مادربزرگشان را برای تبدیل به سماور برقی یا گازی میآورند و میگویند برایشان پر از خاطره است.»
گذر دریل دندانپزشکی به مغازه
مرضیه زحمتی بهترین خاطرهاش را اینطور تعریف میکند: «یکی از دندانپزشکان اسفراین یک قطعه بسیار ریز دریل (توربین) دندانپزشکی را برای تعمیر آورد که تعمیرکار تخصصی به او 20میلیون تومان قیمت داده بود. سر فرصت تراش قطعه و تعمیرش را انجام دادم. گفتم 20هزار تومان بیشتر نمیشود. فقط کمی دقت و حوصله میخواست.»صدیقه و محسن، فرزندان 15و 10ساله خانم زحمتی هستند. صدیقه که اوایل از کار مادرش در مغازه تعمیرات خجالت میکشید حالا به حرفه او افتخار میکند. محسن هم هر روز از مدرسه به مغازه میرود و میگوید که میخواهد از مادرش کار را یاد بگیرد. سال 1403 فرماندار اسفراین به مناسبت روز مادر از او قدردانی کرد. مرضیه زحمتی قصد دارد با کمک و حمایت مسئولان تسهیلاتی برای بازسازی مغازه قدیمیاش دریافت کند و چراغ مغازه را همچنان روشن نگه دارد.
مرضیه زحمتی قصد دارد با کمک و حمایت مسئولان تسهیلاتی برای بازسازی مغازه قدیمیاش دریافت کند و چراغ مغازه را همچنان روشن نگه دارد