سفره افطاری برای همه همسایهها
یک پویش مردمی به بهانهای برای دورهم جمعشدن و برقراری سفرههای افطار در محلههای مختلف شهر تبدیل شده است
رابعه تیموری | روزنامهنگار
تا غروب آفتاب و دم افطار چندان نمانده است. درِ خانهها یکییکی باز میشود. صبح کوچه را ریسه کشیده و آب و جارو زدهاند. مردها با فرشهای نو یا کهنه که روی دوش دارند، از خانهها بیرون میآیند. تا آنها با گستردن فرشها سروته کوچه را به هم برسانند، سینیهای چای هم از راه میرسد. سفره پهن شده و خانمهای کوچه ظرفهای پنیر و خرما را دستبهدست میکنند. همه همسایهها و اهالی دعوتند. لحظهای بعد صدای احوالپرسی همسایهها، بازی بچهها و شلوغی کوچه با صدای اذان درهم میپیچد... این تصاویر زیبای ماه رمضان امسال در برخی کوچههای شهر خلق میشود و همه اهالی کوچه سر سفرههای افطاری مینشینند که خودشان تدارک دیدهاند. سررشته ماجرای پهنشدن این سفرههای همدلانه به جریانی برمیگردد که اعضای «حرکت مردمی موج» و جمعی از دانشجویان آغازگر آن بودند؛ طرحی با عنوان «کوچه افطاری».
بدون تکلف و تشریفات
سوروسات سفرههایشان ساده است؛ همان نان و پنیر و چایشیرین که هر شب سر سفره افطار خانواده میگذارند، به کوچه میآورند تا در کنار همسایههایشان افطار کنند. گاهی هم یک یا چند نفر از اهالی کوچه دیگ آش و حلیم یا شلهزرد و سوپی را به پا میکنند تا عطر و بوی غذای گرم، ضیافتشان را دلپذیرتر کند. به قول بیگدلی، در تدارک این سفرهها ریشوقیچی در دست اهالی است، اما نباید سادگی سفره از بین برود. فاطمه بیگدلی از اعضای جمعیت «حرکت مردمی موج» است که برای پا گرفتن این مهمانیهای رمضانی، پا پیش گذاشتهاند. او میگوید: «صفر تا صد این طرح مردمی است و هماهنگی تا اجرای مهمانی به وسیله اهالی محله انجام میشود. ما فقط نقش تسهیلگر و راهنما داریم و تجربیات خود از برگزاری چنین جمعهایی را در اختیار اهالی میگذاریم.»
تسهیلگری به سبک خواجهنصیریها
این تسهیلگری همراهان بیگدلی از یک حرکت تبلیغاتی و رسانهای آغاز میشود: «از طریق تبلیغات ما در فضای مجازی عدهای با این طرح آشنا شدند و اعلام آمادگی کردند که طرح را در کوچه خود اجرا کنند. در مواردی هم خودمان سراغ کاسبان، ریشسفیدان و اهالی قدیمی کوچهها رفتیم و از آنها خواستیم بانی این حرکت در کوچه خود باشند. ما در قدم بعدی با بررسی شرایط محل زندگیشان به آنها پیشنهاد میکنیم که اطلاعرسانی و پای کار آوردن اهالی را با چسباندن اعلانیههای خودمانی در کوچه یا اعلام در گروههای مجازی اهالی محل یا ساکنان ساختمان خود شروع کنند.» وقتی اهالی یک کوچه بسمالله را میگویند و نوبت اجرای کار میرسد، اعضای جمعیت که اغلبشان دانشجویان یا فارغالتحصیلان دانشگاه خواجهنصیر هستند، در ریسهکشیدن و آمادهکردن کوچه، کنار ساکنان محل هستند: «در این مهمانیها اهالی از ما جلوتر هستند و تا به خودمان میآییم، خودشان کارها را سروسامان میدهند و هرکس مسئولیتی بر عهده میگیرد. این سفرههای ساده افطاری فقط یک سفره نیست، بلکه نمادی از اراده جمعی مردم شهر است که برای در کنار هم بودن و خوبکردن حال یکدیگر سنگتمام میگذارند.»
رمضان امسال نخستین سفره افطاری در یکی از کوچههای محله پیروزی پهن شد. مردم ٢٩کوچه دیگر نیز در گوشهوکنار در تدارک سوروسات سفرههای افطاری خود هستند و تا شب عید فطر آسمان تهران تماشاگر این لحظههای قشنگ مردم پایتخت است. از اهالی سعادتآباد گرفته تا محله قدیمی 17شهریور، هر کدام با پیشثبتنام در انتظار برگزاری این مهمانی در محلهشان هستند: «در میان داوطلبان، اهالی کوچهها و نقاط مختلف شهر به چشم میخورند. این مهمانی محدود به منطقه خاصی نیست. حتی از شهرستانها هم داوطلب داشتیم و قرار است در چند شهرستان هم این طرح مردمی برگزار شود.»
لقمههای برکت
طرح «کوچه افطاری» باعث شده بانیان حرکت مردمی موج دست در دست هم بگذارند و برای روشنکردن شبهای رمضانی شهر با هم همکاری کنند، اما فعالیتهای حرکت مردمی موج به شبهای ماه رمضان خلاصه نمیشود: «پا گرفتن حرکت موج به اجرای برنامه لقمههای میلیونی در عید غدیر سال گذشته برمیگردد. در اینروز تعدادی از اعضای بسیج دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر طوسی تصمیم گرفتند در اطعام غدیر و پخش لقمههای نذری در میان نیازمندان سهمی داشته باشند. این حرکت و دیدن شادی افراد بیبضاعت باعث شد آنها به فکر بیفتند که این حرکت را در تمام طول سال ادامه دهند. به همین دلیل در فضای مجازی از مردم دعوت کردیم هر پنجشنبه علاوه بر طبخ غذای خانواده، یک یا چند پرس غذای اضافه بپزند تا ما آنها را گرم و تازه در اختیار خانوادههای نیازمند قرار دهیم.»
سفیران معتمد
انتخاب سفیرهای داوطلب در محلهها به اعضای موج کمک میکند تا نیازمندان هر محل را شناسایی کنند؛ «اولویت ما این بود که نذری هر فردی در درجه اول به نیازمندان هممحلی آن فرد برسد. به همین دلیل از افرادی که معتمد محل بودند، خواستیم بهعنوان سفیر داوطلب موج، افراد کمبضاعت محله خود را شناسایی کنند. این افراد در دعوت دیگران به مشارکت در اطعام هم نقش زیادی داشتند و هر هفته فهرست نام و آدرس افرادی را در اختیار ما میگذارند که میخواهند یک یا چند نیازمند را در پایان هفته مهمان کنند. ما با کمک همین سفیران، غذای گرم را از میزبان تحویل میگیریم و در کوتاهترین زمان به نیازمندان میرسانیم.»
