افطاری برای نوعروس

ماه‌ رمضان با آیین‌های مختلفی در روستاها و شهرهای کشور همراه است. برخی از این آیین‌ها با محوریت افراد برگزار می‌شود؛ از روزه‌اولی‌ها گرفته تا خانواده ازدست‌رفتگان. یکی از این آیین‌های مبتنی بر فرد که اهالی شیراز آن را بجا می‌آورند رسمی برای نوعروسان است؛«والون».
در رسم والون، خانواده عروس در نخستین‌ماه مبارک رمضان بعد از عروسی دخترشان موظف هستند که یک افطاری کامل تهیه کنند و همراه با گل و شیرینی و هدیه‌ای مثل گوشواره، انگشتری، سینه‌ریز، النگو و غیره به خانه داماد بفرستند. خانواده داماد هم این رسم را به همین شکل ادا می‌کنند. همچنین این هدایا شامل شیرینی، برنج، پوشاک، چادر، سجاده و خوراکی‌هایی است که بیشتر در ایام‌ماه مبارک رمضان پای سفره‌های سحری و افطار استفاده می‌شود.
بعد از ارسال این هدایا، زوج‌جوان در نخستین پنجشنبه‌ یا جمعه‌ماه مبارک رمضان، بزرگان و به‌ویژه مادرها و پدرهای خود را برای برپایی ضیافت افطار به خانه‌شان دعوت می‌کنند.
این رسم فقط مربوط به شیرازی‌ها نیست و اهالی شهرستان خنج در استان فارس هم این رسم را به شکلی گسترده‌تر دارند. در این شهرستان خانواده‌هایی که به‌تازگی عروس یا داماددار شده‌اند یا فرزندی در خانواده‌های آنها متولد شده است، شب‌های رمضان با سفره‌های افطاری از خویشان و همسایگان خود پذیرایی می‌کنند.
در استان مرکزی هم رسمی مشابه‌ آن وجود دارد.
در یکی از روزهای ‌ماه رمضان و معمولا در شب اول، خانواده داماد از خانواده عروس می‌خواهند که برای افطار چیزی آماده نکنند و آنان با مهیا کردن طبقی از غذا، شیرینی، زولبیا و یک هدیه مخصوص به منزل عروس می‌روند. همچنین‌ در اکثر خانواده‌های استان مرکزی رسم است که در شب عید سعید فطر نیز خانواده داماد برای عروس عقد‌کرده خود هدیه می‌برند.‌پس از ازدواج و در سال اول زندگی مشترک عروس و داماد، خانواده عروس افطاری و عیدانه فطر را به خانه عروس و داماد می‌برد.‌