دفاع زنانه از قناتها
زنان کارآفرین روستای سعادتآباد در مسیر احیای قنات قدم گذاشتهاند
راحله عبدالحسینی| روزنامهنگار
زنان روستای سعادتآباد رفسنجان، نرگس عسکری را مثل مادر خود میدانند؛ مادری که به آنان آموخته چطور آستین همت بالا بزنند، روی پای خود بایستند و با تهیه صنایعدستی و خوراک محلی روستا به درآمدزایی برسند. او که بهعنوان تسهیلگر نمونه زن روستایی کرمان معرفی شده، در تلاش است به همت زنان روستا اول قنات خاموش روستا را احیا و بعد هم بازارچه دائمی صنایعدستی زنان روستا را راهاندازی کند.
از پتهدوزی تا کشت نهال پسته
نرگس عسکری تازه وارد 50سالگی شده است و 5 فرزند و 3 نوه دارد. به رسم همه دختران روستا پتهدوزی و قالیبافی را با نگاه بهدست مادرش یاد گرفت. او قبل از اینکه وارد حیطه کارآفرینی شود، معلم قرآن دختران روستا بود. برای همین هم وقتی از سوی جهاد کشاورزی کرمان قرار شد صندوق اعتبار خرد روستایی برای زنان روستا راهاندازی شود همه به او رأی دادند. نرگس عسکری میگوید: «سال 1385بود که زنان عضو صندوق روستا شدند، اما مبلغ وام آنقدر نبود که هر نفر بتواند برای خودش کسبوکاری داشته باشد. دورههای پرورش سبزی، قارچ، گلهای زینتی و آپارتمانی، پرورش بلدرچین و گیاهان دارویی را هم گذراندیم. من پیشقدم شدم و در زمین کنار منزلمان، کشت نهال پسته را آغاز کردم.» مدتی کشاورزان و باغداران رفسنجانی خریدار نهالهای پسته بودند، اما سیل باعث شد نهالهای نحیف از بین برود.
تلاش برای احیای قنات
شاخهای از قنات روستا از داخل منزل نرگس عسکری رد میشد؛ قناتی که حالا صدایش خاموش شده و بیآب مانده است. او میگوید: «به اندازهای که از قنات سهم داشتیم، حوضچه پرورش ماهی قزلآلا راهاندازی کردیم. با کمک زنان روستا دست بهکار شدیم و هر چه باید، یاد گرفتیم.» 3سال پیش که پنجه خشکسالی بر قنات روستا افتاد، حوضچه ماهیها هم تعطیل شد. عسکری توضیح میدهد: «لایروبی قنات مهمترین خواسته اهالی روستاست که من با شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت از محیطزیست در میان گذاشتم. زندگی ما به قنات وابسته است.» زنان روستا بخشی از درآمد حاصل از تولیدات دستی خود را برای هزینههای لایروبی و احیای قنات کنار میگذارند. عسکری ادامه میدهد: «حمایت میخواهیم. راه طولانیایدر پیش داریم. بیشتر بانوان روستا که امروز برای خودشان درآمدی دارند، خودسرپرست هستند. امیدوارم بهزودی صدای قنات روستا را بشنویم.»
بازارچه دائمی صنایعدستی
انگار تجربه شکستها و ناکامیها راه را برای زنان روستا هموار کرده است. حالا شک ندارند که روستا یعنی تولید و از روستای سعادتآباد تولیدات صنایعدستی و عطر شیرینیهای محلی به دور و نزدیک میرسد. نرگس عسکری میگوید: «قووتو یکی از خوشمزهترین خوراکیها و سوغات کرمان، نان سنتی و شیرینی کلمپه در کنار صنایعدستی حالا محل درآمد زنان روستا شده است که به استانهای دیگر هم ارسال میشود.» حالا عسکری به نمایندگی از زنان روستا بهدنبال راهاندازی بازارچه دائمی صنایعدستی است. او میگوید: «با راهانداری بازارچه دائمی، علاوه بر 25نفر از زنان روستا برای افراد دیگری هم اشتغالزایی میشود و گردشگری در روستای ما رونق بیشتری خواهد داشت.»
