میدان تبادل پیام‌های بازدارنده

در یک‌ ماه گذشته، رسانه‌های بین‌المللی با اتکا به تحرکات میدانی، تصویری پرتنش از منطقه ترسیم کرده‌اند. به‌عنوان نمونه، برخی گزارش‌ها از «ادامه جابه‌جایی گسترده تجهیزات هوایی آمریکا به خاورمیانه طی ۱۲‌ساعت گذشته» خبر داده‌اند و مشخصا به اعزام جنگنده‌های F-22 اشاره کرده‌اند؛ جنگنده‌هایی که معمولا پیش از عملیات‌ها و برای دوره‌ای محدود در منطقه مستقر می‌شوند.
در سوی مقابل، رسانه‌هایی از تقویت توان راداری ایران خبر داده‌اند؛ ازجمله ادعای تحویل رادار چینی YLC-8B با قابلیت شناسایی جنگنده‌های F-35 و F-22 تا برد حدود ۳۵۰ کیلومتر.
همزمان، فرمانده نیروی دریایی سپاه در جریان مانور «کنترل هوشمند تنگه هرمز» اعلام کرده است که نیروها منتظر تصمیم مسئولان برای بستن تنگه هستند. فرمانده نیروی دریایی ارتش نیز حضور ناوگان‌های فرامنطقه‌ای در غرب آسیا را «غیرموجه» خوانده است. علاوه بر این، رزمایش مشترک ایران، چین و روسیه در دریای عمان آغاز شده است.
کنار هم قرار‌دادن این داده‌ها نشان می‌دهد صحنه فعلی بیش از آنکه ورود به جنگ باشد، میدان تبادل پیام‌های بازدارنده است: اعزام جنگنده‌های نسل5، اعلام آمادگی برای کنترل تنگه هرمز، تقویت سامانه‌های راداری و برگزاری رزمایش سه‌جانبه. هر کدام یک «سیگنال قدرت» است. فضای موجود، جنگ اراده‌ها و مدیریت توازن تهدید است؛ جایی که هر اقدام میدانی، حامل پیام سیاسی و نظامی مستقیم به طرف مقابل است.