دولت آمریکا به کنگره اعلام کرده، قصد دارد تفاهمنامهای هستهای با عربستان سعودی منعقد کند، بدون گنجاندن نظارتهای «پادمان هستهای». یعنی ممکن است ریاض حتی به برنامه تخصیص و غنیسازی اورانیوم دسترسی پیدا کند، آن هم درحالیکه پیشتر واشنگتن تأکید داشت که چنین امکاناتی نباید در اختیار عربستان قرار گیرد. این گام بیسابقه میتواند زمینههای رقابت تسلیحاتی منطقهای را گسترش دهد و تناقض آشکاری در رویکرد آمریکا نسبت به کشورها ایجاد کند. این موضعگیری اخیر را اگر در چارچوب سیاست کلی واشنگتن نسبت به برنامه هستهای ایران و عربستان بررسی کنیم، یک استاندارد دوگانه روشن دیده میشود:
ایران: ایالات متحده و متحدانش همواره بر لزوم محدودکردن غنیسازی و نظارت سختگیرانه آژانس بینالمللی انرژی اتمی تأکید کردهاند و خواستار کاهش سطح غنیسازی بودهاند؛ این مبنا یکی از اصلیترین محورهای اختلاف ایران و آمریکا در مذاکرات اخیر بوده است؛ چنانکه بخش عمده تلاش سیاستمداران آمریکایی حول «به صفر رساندن» ظرفیت غنیسازی ایران میگردد.
عربستان سعودی: در مقابل، اکنون چشمانداز توافق هستهای آمریکا با ریاض بدون پروتکلهای اضافی و حفاظتهای شدید عدمانتشار مطرح شده؛ حتی درحالیکه ولیعهد سعودی در گذشته تهدید کرده بود اگر ایران سلاح هستهای داشته باشد، عربستان نیز بهدنبال آن خواهد رفت.
این دوگانهگرایی انتقاداتی را برانگیخته که آمریکا در برابر ایران با رویکرد محدودکننده و سختگیرانه عمل میکند، اما در مورد عربستان ـ بهویژه در چارچوب روابط استراتژیک و دفاعی گسترده ـ ممکن است مصالح ژئوپلیتیک و منافع اقتصادی اولویت پیدا کند؛ چیزی که میتواند پیامدهای قابلتوجهی برای عدماشاعه هستهای و ثبات خاورمیانه داشته باشد.
شنبه 2 اسفند 1404
کد مطلب :
272914
لینک کوتاه :
newspaper.hamshahrionline.ir/zKn28
+
-
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه همشهری می باشد . ذکر مطالب با درج منبع مجاز است .
Copyright 2021 . All Rights Reserved