به وقت برف‌بازی

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

 آفتاب کم‌رمق زمستان جای خودش را به نوری جان‌دار داده؛ تیغ خورشید برنده‌تر شده و برف‌های باقی‌مانده در شهرها را به جوی‌های روان تبدیل کرده است. اما اشتباه نکنید. چند صد متر بالاتر، داستان هنوز جور دیگری است. آن بالا، روی شانه‌های زاگرس در چهارمحال و بختیاری، دامنه‌های سبلان در اردبیل، کوه‌های زنجان و همدان و ارتفاعات توچال و آبعلی زمستان هنوز با چنگ و دندان سنگر خود را حفظ کرده است. حالا که از آن سرمای استخوان‌سوز هفته‌های اخیر خبری نیست و هوا با چهره‌ای مهربان‌تر به استقبالمان آمده، بهترین زمان برای «غنیمت شمردن» آخرین لحظات برفی سال است. این روزها ارتفاعات ایران شبیه به یک شهربازی بزرگ و طبیعی شده‌اند، جایی که صدای جیغ‌های ناشی از آدرنالین تیوب‌سواری شنیده می‌شود و آدم‌برفی‌ها آخرین ژست‌هایشان را برای دوربین‌ها می‌گیرند. از پیست‌های شلوغ پایتخت تا کوه‌های بکر غرب کشور، خانواده‌ها و جوانان آمده‌اند تا پیش از آنکه تقویم ورق بخورد و دامنه‌ها سبز شوند آخرین سرسره‌بازی‌هایشان را بکنند. این گزارش تصویری، قابی است از همین لحظات گذرا؛ ثبت هیجانی که قرار است تا زمستان سال بعد در خاطره‌ها ته‌نشین شود. بیایید با هم سری بزنیم به ایستگاه آخر زمستان.

قابی ماندگار در دل تیوب. مردی در ارتفاعات زنجان با لبخندی گرم سرمای برف را به سخره گرفته و برای لحظه‌ای کودک درونش را آزاد کرده است.