جمله عربی سیدعلی غروی در حضور ساواک

سمیرا محبعلی؛ روزنامه‌نگار


خانه کوچک دیوار پشتی مسجد باب‌الحوائج در محله سلسبیل خانه استاد و شاگردی بود که همه آنها را شمس و مولانا می‌پنداشتند. ماجرای ارادت رجبعلی نکوگویان مشهور به رجبعلی خیاط و سیدعلی غروی امام جماعت معروف محله سلسبیل همچنان نقل قدیمی‌های این محله است. آیت‌الله سیدعلی غروی مرد بزرگی بود؛ عالمی که مریدان زیادی داشت. کلاس‌های درسش در مسجد باب الحوائج سلسبیل مملو از جوان‌ها و مردانی بود که با عشق در کلاس‌های او شرکت می‌کردند. یکی از مریدان او عارف معروف رجبعلی خیاط بود که قصه ارادت آنها به یکدیگر شهره بود. آیت‌الله سیدعلی غروی مسجد سلسبیل را به پایگاه مهم انقلابی تبدیل کرده بود.برای همین ساواک همیشه به‌صورت نامحسوس پای منبرهای ایشان می‌نشست.اما درایت ایشان باعث شده بود تا ساواک اغلب اوقات دست خالی راهی شود.
سید رسول امینی معتمد و محقق تاریخ محله سلسبیل می‌گوید: «مسجد باب‌الحوائج نخستین مسجد محله سلسبیل است. قبل از انقلاب امام جماعتی داشتیم به نام سیدعلی غروی. مرد بزرگی بود. پدرم نقل می‌کرد در دیوار پشتی مسجد خانه کوچکی بود که  کمتر از 40متر داشت. درهای این خانه به مسجد باز می‌شد و امام جماعت ازآنجا به مسجد می‌آمد.»‌امینی ادامه می‌دهد:« ماجرای خطبه عربی او در حضور ساواک از خاطرات روزهای انقلاب اهالی سلسبیل است.‌سید علی غروی در مسجد برای مردم صحبت می‌کرد. شهید نواب صفوی نیز حضور داشت. خبر دادند یک ساواکی در جمع حضور دارد. آن روزها ساواک برای شناسایی نیروهای انقلابی در مساجد نفوذ می‌کرد. نیروهای ساواک در بین مردم می‌نشستند و نماز هم می‌خواندند. دوستی و رفاقت با اهالی محل را دستمایه اهداف شومشان قرار می‌دادند. شهید نواب بیشتر اوقات به محله سلسبیل می‌آمد. مغازه سمساری بود که مالکش فضای پشتی مغازه را در اختیار جلسات سیاسی قرار داده بود. شهید نواب آنجا می‌آمد و در مسجد باب الحوائج هم در جلسات سیدغروی شرکت می‌کرد.‌آن روزبه شهید نواب خبر دادند نفوذی ساواک در جلسه حضور دارد. شهید نواب مرد نفوذی را به گوشه‌ای کشاند و اسلحه را از زیر عبایش به او نشان داد. سیدعلی غروی حین صحبت متوجه می‌شود و با زبان عربی وسط سخنرانی خطاب به شهید نواب می‌گوید: «اینجا جایش نیست.» مردم از اینکه امام جماعت وسط سخنرانی عربی صحبت کرد متعجب شدند و تا مدت‌ها آن جمله عربی نقل صحبت اهالی بود.»