# مدرسه در ییلاق و قشلاق

امیر مهردادی | مدیرکل دفتر توسعه عدالت آموزشی و آموزش عشایر وزارت آموزش‌وپرورش 

معلمان مدارس عشایری همراه خانواده دانش‌‌آموزان در مسیر ییلاق و قشلاق هستند و به همین دلیل شامل وضعیت آب و هوای شهر‌ها نمی‌شوند. در مقابل، بعضی از مناطق ییلاق و قشلاق ممکن است اینترنت پایدار و مناسب نداشته باشند، پس بهتر است که کلاس‌ها به‌صورت حضوری برگزار شوند. رویکرد آموزش و پرورش هم این است که چنین کلاس‌هایی حضوری باشند. بعضی از مدارس عشایری مخصوصا مدارس شبانه‌روزی در نزدیکی حاشیه شهر‌ها قرار دارند. حضوری یا مجازی بودن این مدارس بستگی به تصمیم استانداری‌ دارد. همکاران مدیر و معلم ما هم در این زمینه با مسئولان استان خود همکاری می‌کنند اما تأکید بر برگزاری کلاس‌های حضوری است. حتی در دوران کرونا هم مدارس عشایری با رعایت تمهیدات بهداشتی به‌کار ادامه دادند و تعطیل نشدند. کرونا در اسفند‌ماه شروع شد و سرمای هوا رو به پایان بود. بعد از اینکه فصل بهار رسید خیلی از مدارس روستا‌های کوچک کلاس‌ها را در فضای باز برگزار کردند و شاگردان و معلمان آنقدر از هم فاصله داشتند که بیماری منتقل نشود ولی شکل تدریس حضوری بود. در برخی مناطق عشایری فقط چند خانواده حضور دارند اما کلاس درس تشکیل می‌شود و نزدیک 300کلاس یک‌نفره شامل یک دانش‌آموز و یک معلم درحال کار هستند. بسیاری از کلاس‌های مناطق دورافتاده چندپایه و در برخی نقاط 70درصد مدارس ابتدایی شامل کلاس‌های چندپایه از 2و 3تا 6پایه هستند. با استفاده از بودجه دولتی و کمک‌های خیران مدارس عشایری را تجهیز می‌کنیم و تمرکز اصلی هم بر تجهیز فناورانه است. برای تولید فیلم‌های آموزشی استودیو داریم و آنها را به شکل‌های مختلف به‌دست معلمان می‌رسانیم. ما 3120راهبر آموزشی داریم که هر کدام از آنها 20-‌15مدرسه عشایری و روستایی را زیرپوشش دارند. راهبران به‌صورت مداوم به مدارس سر می‌زنند تا به معلمان کمک کنند. آنها بر کلاس‎‌ها نظارت  و دانش‌آموزان را ارزیابی می‌کنند. راهبران افراد خبره هستند تا عدالت آموزش حتی در مناطق دوردست رعایت شود. امکاناتی مانند کلاس‌های تقویتی و خصوصی در مناطق شهری زیادتر است اما تداوم و پیوستگی کلاس‌های درس در مناطق عشایری و روستا‌های کوچک و همینطور استعداد دانش‌آموزانمان ما را از موفقیت آنها مطمئن می‌کند.