سقوط آزاد

هفته هجدهم لیگ بیست‌وپنجم، نه با غرش تماشاگران‌ که در سکوتی وهم‌آلود به پایان رسید؛ جایی که تنها صدای فریادهای تاکتیکی مربیان و برخورد استوک‌ها با توپ، موسیقی متن یک سقوط بود. چهارشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۴، روزی بود که ثابت شد در فوتبال ایران، برای از‌دست‌دادن قله، نیازی به فشار سکوها نیست؛ گاهی اشتباهات خودخواسته و ساق‌های خسته‌، سنگین‌ترین جریمه را رقم می‌زنند. پرسپولیس که با غرور صدرنشینی قدم به چمن هموار فولاد آرنا گذاشته بود، در روزی که روز قرمزها نبود، چنان غافلگیر شد که حالا باید از رده چهارم به تماشای صدر بنشیند.
   در اهواز، سکوهای خالی ورزشگاه شاهد یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های پرسپولیس اوسمار ویرا بود. سرخپوشان که انگار روح سرگردان و بی‌برنامه نیمه اول بازی با سپاهان را با خود به جنوب آورده بودند، از همان ابتدا اسیر بدشانسی و افت فنی شدند. مصدومیت امید عالیشاه در نیمه اول و خروج اجباری اوستون اورونوف بین نیمه، به‌منزله قطع‌شدن شاهرگ‌های حیاتی تیم بود. پرسپولیس عملا هیچ موقعیت جدی و خطرناکی روی دروازه فولاد خلق نکرد و تنها به ساق‌های خسته ستاره‌هایش چشم دوخته بود.
   درام بازی در دقیقه‌۸۹ به اوج رسید. وقتی علی علیپور ضربه پنالتی را به گل تبدیل کرد تا بازی یک-یک مساوی شود و فولاد با اخراج سرآبادانی ۱۰‌نفره شد، همه‌چیز مهیای فرار پرسپولیس با یک امتیاز بادآورده بود‌ اما فولاد حمید مطهری، تیمی که فوتبالی هجومی و جسورانه را دیکته کرده بود، در همان دقایق پایانی و با یک یار کمتر، پرسپولیس را به مسلخ برد. فرشاد احمدزاده با گلزنی و رامین رضاییان با یک پاس گل تماشایی به تیم سابق‌شان یادآوری کردند که انتقام می‌تواند چقدر بی‌رحمانه باشد. گل یوسف مزرعه در آخرین ثانیه‌ها، تیر خلاصی بود بر پیکر تیمی که صدر را در سکوت اهواز دفن کرد و با شکست سنگین ۳ بر یک‌ راهی پایتخت شد.
   همزمان در اصفهان، سپاهان محرم نویدکیا در پی پایان‌دادن به نوار ناکامی‌هایش بود. طلایی‌پوشان اگرچه بازی را تهاجمی شروع کردند، ‌در نیمه اول اسیر برنامه‌های گل‌گهر شدند و بازنده به رختکن رفتند. در نیمه دوم، کاوه رضایی در دقیقه‌۵۷ بازی را به تساوی کشاند و پس از آن، سپاهان بارها تا آستانه فروپاشی دروازه حریف پیش رفت، اما بی‌دقتی مهاجمان مانع از ثبت گل برتری شد. تساوی یک-یک مقابل گل‌گهر، یعنی سپاهان در ۴‌بازی اخیر خود رنگ برد را ندیده است؛ آماری نگران‌کننده برای تیمی که سودای قهرمانی دارد.
   با سوت پایان بازی‌های دیروز، جدول لیگ شاهد یک زلزله اساسی بود. استقلال ساپینتو که سه‌شنبه عصر با بردی اقتصادی صدر را لمس کرده بود، حالا به لطف قانون بازی مستقیم و لغزش رقبا، در پله اول ایستاده است. تراکتور با تفاضل گل عالی در رده دوم جای گرفته و سپاهان سوم است. اما تلخ‌ترین اتفاق برای سرخ‌ها رخ داد؛ پرسپولیسی که با صدرنشینی به این هفته آمده بود، با سقوطی آزاد به رده چهارم رفت تا ثابت شود در لیگی که امتیازها اینقدر نزدیک است، حتی یک تساوی هم می‌تواند حکم سقوط را امضا کند، چه برسد به شکستی سنگین در اهواز.

سایر بازی‌ها
درحالی‌که غول‌های لیگ در صدر جدول مشغول خودزنی بودند، در لایه‌های زیرین، نبردهایی در جریان بود که بوی بقا و ثبات می‌داد. بازی‌های دیروز ثابت کرد که لیگ25 فراتر از 4تیم مدعی، در میانه و پایین جدول هم قصه‌های نابی برای روایت دارد. در قلب کویر، مس رفسنجان و ذوب‌آهن نمایشی ارائه دادند که تنها فایده‌اش برای رقبایشان بود. تساوی بدون گل در رفسنجان، بیش از آنکه حاصل قدرت دفاعی باشد، نتیجه هراس هر دو تیم از باختن بود؛ نبردی سرد که در آن توپ بیشتر در میانه میدان سرگردان بود تا درون محوطه‌ جریمه. اما در تهران، شمس‌آذر قزوین بار دیگر قامت یک تیم غلط‌انداز را به‌خود گرفت. آنها در مصاف با پیکان، با همان استراتژی همیشگی خود یعنی صبوری و ضربه‌زدن در لحظه کلیدی، موفق شدند با یک گل ۳امتیازی، خودروسازان را در خانه‌شان متوقف کنند. درخشان‌ترین قاب بازی‌های دیروز اما در شیراز رقم خورد. فجرسپاسی که با بردن پرسپولیس نشان داده بود غول‌کشی را خوب بلد است، مقابل خیبر خرم‌آباد هم کوتاه نیامد. آنها در یک بازی فیزیکی و پربرخورد، ۲ بر یک از سد لرتباران گذشتند تا ثابت کنند جایگاه‌شان در میانه جدول، مدیون دوندگی بی‌امان و روحیه جنگندگی سربازان شیرازی است. این نتایج نشان داد که در لیگ امسال، هیچ حاشیه امنی برای هیچ تیمی وجود ندارد.