زمانی که قرار بود سوت آغاز جامجهانی۲۰۲۶ نجوای جشن جهانی باشد، بادی سرد از سمت قطب شمال تمام معادلات را بر هم زد. ماجرا از یک جاهطلبی جغرافیایی توسط ترامپ شروع شد؛ اصرار دوباره واشنگتن بر الحاق گرینلند، زخمی بر پیکر غرور اروپا نشاند که حالا تنش آن به ساق پای فوتبالیستها رسیده است. در مونیخ و برلین، دیگر کسی فقط درباره ترکیب تیمها حرف نمیزند؛ بحث اصلی این است که آیا ارزش دارد روی زمینی دوید که صاحبخانهاش به مرزهای متحدانش چشم دوخته؟ دانمارک، خشمگین و برافروخته، قلب این اعتراض است و آلمان با تردیدی بیسابقه، سایه سنگین «بایکوت» را بر سر مسابقات لسآنجلس و نیویورک گسترانده است. جامجهانیای که قرار بود نماد پیوند قارهها باشد، اکنون در چنبره تهدیدهای تجاری و بیانیههای تند دیپلماتیک گرفتار شده. هواداران میان عشق به فوتبال و وفاداری به وطن معلق ماندهاند. آیا ۲۰۲۶ شاهد سکوهای خالی اروپایی خواهد بود یا توپ فوتبال، سیاست را دریبل میزند؟ عقربههای ساعت به ضرر فیفا در حرکتاند.
سایه سنگین بایکوت
در همینه زمینه :