ترامپ از نخستین روزهای ورود به کاخ سفید، خروج از برجام را وعده داد و در سال ۲۰۱۸ آن را عملی کرد. او همزمان 3 هدف مشخص را اعلام کرد: مهار هستهای، تضعیف توان موشکی و قطع نفوذ منطقهای ایران؛ اهدافی که بهگفته خودش، حتی گزینه نظامی را نیز روی میز میآورد. اما واقعیت میدانی مسیر دیگری را نشان داد.
در سال ۱۳۹۸، سرنگونی پهپاد فوقپیشرفته گلوبالهاوک آمریکا پس از ورود به حریم هوایی ایران، نخستین آزمون جدی بود. ترامپ ابتدا تهدید کرد، سپس از «توقف حمله در 10 دقیقه آخر» گفت و درنهایت، بهطور علنی از خودداری ایران از هدفگرفتن هواپیمای سرنشیندار آمریکایی تشکر کرد.
پس از ترور شهید سلیمانی، ایران برای نخستینبار بهصورت رسمی پایگاه عینالاسد را موشکباران کرد. ترامپ که پیشتر از حمله به ۵۲ نقطه ایران سخن گفته بود، بار دیگر از اقدام نظامی عقب نشست.
در جنگ تحمیلی ۱۲روزه نیز حمله آمریکا به تأسیسات هستهای، بنا بر ارزیابیهای اطلاعاتی خود واشنگتن، صرفا موجب وقفهای چندماهه شد. واکنش ایران به پایگاه العدید، دوباره ترامپ را به مسیر تشکر و توجیه بازگرداند.
در اغتشاشات اخیر هم تهدیدها بالا گرفت، اما باز به تعلیق و عقبنشینی انجامید. جمعبندی این رفتارها نشان میدهد ترامپ همواره تهدید کرده، اما از ورود به جنگ تمامعیار با ایران پرهیز داشته است؛ پرهیزی که هنوز تضمینی برای آینده نیست.
پشت پرده عقبنشینیهای مکرر ترامپ در برابر ایران
در همینه زمینه :
