حال خوب
من در میان جمع و حالم چه خوشتر است
بزرگترین راز سلامت روان آدمی در چیست؟ شاید این سؤال را بارها و بارها از خودتان پرسیده باشید. دیل کارنگی، در کتاب معروف آیین دوستیابی خودش، در جایی اشاره میکند که بله، حتی در شغلهای مهندسی و فنی نیز 70، 80درصد پیشرفت شما را روابطعمومی و کیفیت روابط شما شکل میدهد؛ تنها 20درصد مربوط به کیفیت فنی شماست. این، ایدهای است که در بیشتر کتابهای کلاسیک توسعه فردی هم مطرح میشود؛ اینکه 80درصد خوشبختی شما را کیفیت روابط شما با دیگران میسازد؛ بدینترتیب که اگر کیفیت رابطه شما با دیگران خوب باشد، خوشبخت میشوید و اگر بد باشد، احساس افسردگی و بدبختی خواهید داشت. این، چیزی است که کارشناسان، تحت عنوان حمایت اجتماعی از آن یاد میکنند؛ اینکه بدانیم و اطمینان خاطر داشته باشیم که دوستان و خویشاوندان و همکاران و دور و بریهای خوبی داریم که میتوانند از ما حمایت کنند و دست آخر اینکه، ما برایشان مهم هستیم. این احساس مهم بودن و اهمیت داشتن برای دیگران، خودش نقش زیادی در سلامت روان ما دارد. شاید تصور کنید که این جور حرفها، حرفهایی بیقاعده هستند. پس بد نیست بدانید که در این زمینه، پژوهشهای زیادی هم صورت گرفته است. یکی از پژوهشهای جالب صورت گرفته در این زمینه را دانشگاه هاروارد انجام داده است. آنها یک پژوهش دنبالهدار 80ساله روی 700نفر را دنبال کردهاند تا در نهایت به این سؤال پاسخ دهند که مهمترین عامل سلامت روان، شادی و طول عمر و... آدمی در چیست. بهنظرتان جواب چه بوده؟ همین کیفیت روابط انسانی. شما وقتی از حمایت اجتماعی و جمعی برخوردارید،
استرستان کم میشود،
احساس تعلق و معنا پیدا میکنید،
سیستم ایمنیتان نیز بهتر کار میکند و...
البته در این میان، دقت کنید که کیفیت این ارتباطات خیلی مهم است. چه بسا با دیگران بودن، مصداق واقعی «من در میان جمع و دلم جای دیگر است» باشد و کیفیت لازم را نداشته باشد. پس اگر شما در میان افرادی که درکتان میکنند و میتوانید بدون قضاوت شدن، با آنها رابطه بگیرید، باشید، میتوانید از بابت سلامت روان خودتان نیز خاطرجمع باشید.
دقت داشته باشید که بحران امروز و فردای جهان امروز و چه بسا ایران، بحران تنهایی است؛ مخصوصا وقتی که سن بالاتر میرود و ارتباط گرفتن با دیگران نیز سخت میشود. این تنهایی، بهخودی خود میتواند مثل خوره، به جان و روان آدمی بیفتد و او را به خاک سیاه بنشاند. بیدلیل نیست که در متون دینی، به صله ارحام و ارتباط با دیگران و رفتوآمدها اینقدر تأکید میشود و روی پیوندهای خانوادگی نیز تمرکز زیادی میشود. اینها همه، به سلامت روان شما متصل است و میتواند در جهان امروز، نجاتتان بدهد.