چینیخانه صفویه
چینیخانه در معماری نخبگان صفوی و مغول در قرنهای۱۶ و ۱۷ بهکار میرفت. با این حال، تا آن زمان، این نام برای اشاره به یک طرح تزیینی مبتنی بر تکرار طاقچهها که در درجه اول برای جلوه زیباییشناختی ایجاد شده بودند، برای قرار دادن اشیا نیز استفاده میشد. از نمونههای ایرانی باقیمانده از چینیخانهها چینیخانه آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی که ثبت جهانی شده و بین سالهای ۱۶۰۷ تا ۱۶۱۱ به امر شاهعباس اول صفوی ساخته شده، مشهورترین است. در سالهای 1608-1607، شاهعباس مجموعه گستردهای از ظروف چینی خود را به آرامگاه شیخ صفیالدین، پدربزرگ خود اهدا کرد. کمی بعد، سازه هشتضلعی این بقعه به محل نگهداری این مجموعه تبدیل شد و تقریباً ۱۲۰۰طاقچه برای قرار دادن ظروف چینی در آن تعبیه شد. سرامیکهای چینی علاوه بر اینکه برای استفاده عمومی نسبتا محدود به نمایش گذاشته میشدند گاهی برای پذیراییهای جمعی یا مراسم نیز مورد استفاده قرار میگرفتند. در این عکس که اصل آن در آرشیو تصویری دانشگاه هاروارد آمریکا نگهداری میشود، بیش از 100سال قبل، از چینیخانه بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی و هنگام آماربرداری و نظافت چینیها گرفته شده است و درباریان صفوی در کنار کاسهها، فنجانها و گلدانهای چینی آبی و سفید ایستادهاند.
تصویر نخستین فرد ایستاده در سمت چپ تصویر متعلق به قرچغایخان، از فرماندهان نظامی صفوی است که نامش روی برخی از ظروف چینی این مجموعه حک شده است.