زنان بهبودیافته را دریابیم

لیلا ارشد| مدیر مرکز زنان سرزمین خورشید، مددکار اجتماعی:

زنان بهبودیافته نسبت به مردان شانس کمتری برای پذیرش دوباره از سمت خانواده دارند و این یکی از معضلات این روزهای جامعه ماست. در حالی که این قشر از جامعه حتی بیشتر از مردان نیاز به حمایت و توجه دارند تا بتوانند در مسیر درست خود قرار بگیرند. قطع سوءمصرف موادمخدر کار ساده‌ای نیست، اما بسیاری از زنانی که برای این کار همت می‌کنند، به دلیل نبود حمایت‌های اجتماعی و خانوادگی دوباره به محیط‌های دوره مصرف برمی‌گردند چون آنجا تنها جایی است که آنها را می‌پذیرد. خانواده‌ها اغلب به دلیل ترس از آبرو این زنان را طرد می‌کنند. متأسفانه تا این لحظه مرکز امنی برای نگهداری از این زنان که ‌شأن و منزلت آنها را حفظ کند و محیط مناسبی برای زندگی زنان بهبودیافته و فرزندانشان باشد در تهران وجود ندارد.

یکی از الگوهای موفق برای این مراکز، خانه‌های کوچکی است که زنان بعد از قطع سوءمصرف بتوانند با فرزندانشان یک سالی را در آن زندگی کنند و جمع خانوادگی کوچکی به همراه زنانی شبیه خودشان تشکیل دهند. در این مدت یک ساله، این زنان می‌توانند استقلال نسبی‌ای کسب کنند و مددکارهای اجتماعی دورادور هوای آنها را داشته باشند. هر زن بعد از یک سال از این خانه ترخیص می‌شود و زن دیگری به همراه فرزندانش در آن خانه زندگی خواهد کرد. مراکزی که امروزه در تهران وجود دارد نه در دل محله‌هاست، و نه امکان زندگی مادر و فرزند در کنار هم به‌عنوان یک خانواده را فراهم می‌کند.

این زنان نیاز دارند در جایی زندگی کنند که‌ شأن و منزلت‌شان به‌عنوان یک زن به آنها برگردانند و در طول حضورشان در مراکز حمایتی، داشتن استقلال را تمرین کنند. نداشتن کار و درآمد، نداشتن سرپناهی به نام خانه و حضور در کنار آدم‌هایی که این زنان را نادیده می‌گیرند، آنها را دوباره در مسیر برگشت به سمت مصرف مواد قرار می‌دهد. نداشتن دفترچه‌های بیمه و خدمات درمانی در کنار نداشتن اوراق هویتی، به معضلات زنان آسیب‌دیده دامن می‌زند. هرچند بهبود یافتن و دوری کردن از سوءمصرف موادمخدر برای این زنان کار دشواری است، ماندگاری در این وضعیت دشواری‌های بیشتری برای آنها دارد. چه بسا زنانی که بارها برای قطع سوءمصرف همت می‌کنند اما به دلیل نبودن حمایت‌های اجتماعی و خانوادگی، دوباره به مصرف مواد رو می‌آورند.