کن را دریابید

دکتر رباب مظلومی| دکترای برنامه‌ریزی شهری و کارشناس دفتر نوسازی :


«جرم دارای ظرف مکانی و زمانی منحصربه‌فردی است که موجب می‌شود رفتار مجرمانه در یک مکان و یک دوره زمانی به بیشترین رشد خود برسد. بافت کالبدی یک محله، نوع فعالیت و ویژگی ساکنان آن موجب می‌شود مجرمان انگیزه بیشتری پیدا کنند. مجرمان دنبال کم‌خطر‌ترین و مناسب‌ترین زمان در شرایط مکانی مناسب برای ارتکاب جرم هستند. بافت فرسوده همه این شرایط را برای بزهکاری و بی‌قانونی دارد. به‌‌ویژه حضور مهاجران و اتباع بیگانه این بافت‌ها را به سکونتگاه‌های غیررسمی تبدیل می‌کند. مکان‌های ناکارآمد که به اصطلاح به مکان‌های بی‌دفاع شهری نامگذاری می‌شوند. محله‌هایی مانند دولتخواه، مولوی، جوادیه، یاخچی‌آباد و... در پایتخت شناخته شده هستند. 

در غرب تهران محله کن به دلیل تراکم جمعیتی بالای مهاجران غیر‌قانونی و مهاجرانی که به‌ شکل فصلی برای کار به تهران می‌آیند، شرایط مستعدی برای رشد ناامنی و آسیب‌های اجتماعی پیدا کرده است. ازجمعیت 12 هزار نفری کن بیش از 7 هزار نفر افغان هستند. درمدت یک سالی که با کمک بانوان محله گروه «همیاران نوساز» را تشکیل داده‌ایم با واقعیت‌های تلخی از دل محله روبه‌رو شده‌ایم. تجاورز به عنف، ازدواج‌های اجباری، خانه‌های مجردی، توزیع موادمخدر، کارتن‌خوابی و حتی مجرمان متواری از کشورهای دیگر، روبه‌رو شده‌ایم. 

آنچه ما از زبان راویان محلی شنیده‌ایم با بازدید‌های میدانی‌مان همخوانی دارد. طبق نتایج اولیه‌ پیمایش انجام شده از اتباع خارجی و مهاجران، این قشر جمعیتی بالغ بر 1830 نفر را به خود اختصاص می‌دهد که توأمان در محله سکونت و اشتغال دارند. همچنین به‌طور میانگین در هر ملک ریزدانه 6/09 نفر سکونت دارند. این آمار در حالی است که جمعیت محله کن حدود 12 هزار نفر است. این میزان از حضور اتباع خارجی برای یک محله فاجعه است. یعنی به ازای هر 6 ایرانی یک تبعه خارجی در محله وجود دارد. جالب اینجاست که تنها حدود 35‌درصد از اتباع خارجی، در املاک دارای سند رسمی سکونت دارند و بیشتر آنها در املاک قولنامه‌ای و فاقد سند قانونی زندگی می‌کنند. همچنین حدود 70‌درصد ساکنان نیز اجاره‌نشین هستند و نزدیک به 30‌درصد با واسطه‌ غیر‌ و یا با ازدواج با یک تبعه‌ ایرانی، مالک ملک محل سکونت خود شده‌اند.