دردسر دیوارنوشتهها
امین رحیمی| خبرنگار:
هرزنویسی بر دیوارههای شهری که در جامعه ما به دیوارنویسی معروف شده مشکلی است که در ضعف فرهنگ شهروندی ریشه دارد. کلمات نامفهوم، جملات طنز یا عبارات رکیک و توهینآمیز تنها بخشی از دیوارنویسیهای پایتخت هستند که همه جا به چشم میخورند. برخی دیوارنویسیها نیز عبارات بیمعنا نیستند بلکه تبلیغات هستند ولی چنان بد خط و بیقواره بر دیوارها نقش بستهاند که منظرهای زشت و مغشوش پیش چشم میگذارند. به همین دلیل پاکسازی دیوارههای شهری به یکی از وظایف روزمره و دائمی شهرداریهای مناطق تبدیل شده و بخشی از هزینه و امکانات مدیریت شهری به کار گرفته میشود تا دیوارنویسیها از جلو شهروندان پاک شوند.
برای مثال در منطقه 7 ماهانه حدود 2هزارمترمربع رنگ پوششی بر دیوارهها پاشیده میشود تا این عبارات آزاردهنده از دیوارهای شهر محو شوند. «مجید محمدی» جانشین اداره زیباسازی شهرداری منطقه7 در اینباره توضیح میدهد: «کارشناسان ادارههای زیباسازی شهرداریهای نواحی طی گشتزنی روزانه دیوارنویسیها را شناسایی و اعلام میکنند تا برای پاکسازی آنها اقدام شود. نوع رنگ پوشاننده و روش پاکسازی دیوارهها بر اساس نوع دیوارنویسی و زمینه آن تعیین میشود. برای مثال بر اساس اینکه دیوار چه رنگی است یا دیوارنویسی با رنگ است یا زغال یا گچ از روش شستوشو یا پوشاندن با رنگ یا پاکسازی با سند بلاست استفاده میشود. دیوارنویسیها معمولاً بر حاشیه بزرگراهها، زیر پلهای سوارهرو، حاشیه معابر اصلی و همچنین در اماکن بیدفاع شهری بیشترند. در محلههای فرسوده دیوارنویسیها عبارات بیمعنا یا خطیخطیهای زشت هستند ولی در معابر اصلی و بزرگراهها دیوارنویسی معمولاً به تبلیغ کسب و کارهای مختلف، بهویژه قالیشوییها و باربریها و تخلیه چاهها اختصاص دارد. در خیابان سبلان و همچنین معابر اطراف میدان سبلان نیز گوسفندفروشها با خط درشت و زشت مینویسند گوسفند زنده موجود است و شماره میدهند یا فلش میکشند که راهنمای خریداران باشد.»
اگرچه دیوارنویسی بر اساس قانون ممنوعیت ایجاد خسارات به سازهها و اموال عمومی جرم تلقی میشود اما کمتر پیش میآید که کسی به دلیل این جرم مجازات شود. البته دیوارنویسی برای تبلیغات بر اساس قانون شهرداریها ممنوع است و برای متخلفان پرونده قضایی تشکیل میشود. قطع شماره تلفنی که برای تبلیغ غیرمجاز کسب و کار روی دیوارهها نوشته شده یکی از مجازاتهای این جرم است. با این حال در وضعیت فعلی بیشتر باید به شیوههای فرهنگی امیدوار بود و ناهنجار بودن دیوارنویسی را بهعنوان بخشی از تکالیف شهروندی به اقشار مختلف بهویژه جوانترها آموزش داد.