یادداشت
لطفاً قطار برج‌سازی را متوقف کنید
هایده حائری| بازیگرتئاتر، سینما و تلویزیون:
وقتی برج‌های سر به فلک کشیده را تماشا می‌کنم ناخودآگاه به یاد غول‌های کارتونی می‌افتم که با دندان‌های تیزشان هر چیزی را که در اطرافشان وجود دارد می‌خورند. امروز در تهران، برج‌ها همان کار غول‌ها را می‌کنند. به‌عنوان یک شهروند برایم سؤال است چطور می‌شود در دو سوی کوچه‌ای با عرض 6 متر، دو برج 20 طبقه سر به فلک کشیده بسازند؟
چند سال قبل در کوچه آبشار، خیابان ولی‌عصر(عج) درمقابل پارک ساعی این اتفاق افتاد و حالا که هر روز که از در خانه‌ام در کوچه آبشار بیرون می‌آیم و چشمم به ساختمان قد برافراشته برج‌ها در کوچه 6 متری‌مان می‌افتد و در ترافیک اجتناب‌ناپذیر ناشی از این ساخت‌وسازها گیر می‌کنم حالم بد می‌شود. چند سالی است انگار حساب و کتاب برج‌سازی از دست مسئولان خارج شده است. از کوچه آبشار و محاصره برج‌ها بیرون می‌آیم و برای تنفس هوای تازه، وارد پارک ساعی می‌شوم که باز هم برج‌ها چشم‌هایم را رها نمی‌کنند.
نمای قسمت شرق پارک ساعی با دو برج بلندبالای دیگر کور شده است. در شمال پارک ساعی هم برج ساخته شده است. خانه زیبای مهندس ساعی، سازنده بوستان ماندگار ساعی هم که درست در ضلع شمالی پارک قرار داشت با همه نشانه‌های معماری زیبای سال‌های دهه 30 با خاک یکسان شد و به جایش یک قارچ سمی دیگر به نام برج به آسمان رفت. روند برج‌سازی از سال‌های گذشته به اوج رسیده است و نفس تهران را تنگ کرده است. ای کاش مسئولان فکری کنند و جلو قطار برج‌سازی در مکان‌های نامناسب را بگیرند.
