![دوقلوها سال آینده طلا و نقره میگیرند](/img/newspaper_pages/1400/07-maher/20/varzesh/20-2.jpg)
دوقلوها سال آینده طلا و نقره میگیرند
گفتو گو با مریم عصفوری مربی خواهران وزنهبرداری که اجازه پیدا نکرد در مسابقات قهرمانی جهان کنار آنها باشد
![دوقلوها سال آینده طلا و نقره میگیرند](/img/newspaper_pages/1400/07-maher/20/varzesh/20-2.jpg)
غزل و غزاله، دوقلوهای وزنهبرداری هستند؛ خواهران حسینی که در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان وزنه زدند. غزاله در دسته 59کیلوگرم برنز دوضرب را گرفت؛ نخستین مدال جهانی وزنهبرداری زنان ایران در گروه سنی نوجوانان. غزل هم در دسته 55کیلوگرم هشتم شد. آنها در حالی در عربستان نخستین مسابقه جهانیشان را تجربه کردند که مربیشان مینا عصفوری همراهشان نبود.
عصفوری دوقلوها را به وزنهبرداری ایران معرفی کرده است. غزل و غزاله از 9سالگی وزنهبرداری را شروع کردهاند؛ زمانی که در نزدیکی هیأت وزنهبرداری مشهد، در کلاسهای آموزشی، ژیمناستیک یاد میگرفتند. شرایط جسمانی آنها عصفوری را ترغیب کرد دوقلوها را به سمت وزنهبرداری بکشاند: «دوقلوها کلاس ژیمناستیک میرفتند که آنها را دیدیم و با استعدادیابی به وزنهبرداری آمدند. بعد از تمرین، در 12سالگی برای نخستینبار قهرمان کشور شدند. یک سال بعد هم این قهرمانی را تکرار کردند.» نزدیک به 2سال است که غزل و غزاله به اردوهای تیم نوجوانان دعوت شدند.
غزل و غزاله با اینکه دوقلو هستند اما هموزن نیستند. غزل 5کیلوگرم سنگینتر است و بهخاطر همین یک دسته بالاتر وزنه میزند. با اینکه غزل در عربستان نتوانست مدال بگیرد، اما عصفوری به آینده هر دوی آنها امیدوار است: «در عربستان بیشتر رقبای جهانی غزل و غزاله متولد سال2004 بودند اما دوقلوها متولد2006 هستند. سال دیگر رقبای آنها به گروه سنی جوانان میروند و شانس غزل و غزاله برای گرفتن مدال خیلی بیشتر میشود. آنها در حدی هستند که بتوانند طلا و نقره جهانی بگیرند.» دوقلوها بازیهای المپیک2024 نوجوانان را هم در پیش دارند و برای این مسابقات تمرین میکنند. عصفوری میگوید: «آنها برای بازیهای المپیک بورسیه هستند و میتوانند در المپیک هم روی سکو بروند.»
اما چرا عصفوری در مسابقات قهرمانی جهان کنار شاگردانش نبود؟ او میگوید: «من خیلی دوست داشتم که همراه تیم بروم اما شرایط تیم ملی متفاوت است. تیم دختران مربی ثابت زن ندارد. مربیان زن ادواری از استانهای مختلف به تیم ملی دعوت میشوند. اینبار مربی البرز همراه تیم بود.» سؤال این است که چرا فدراسیون وزنهبرداری برای مسابقات جهانی مربی را که 2شاگرد در تیم داشت، ندید: «نمیدانم. خیلیها با من تماس گرفتند و گفتند حق شما بود که کنار تیم باشید اما من بهخاطر اینکه تمرکز شاگردانم را در مسابقات به هم نزنم، سکوت کردم.»
وزنهبرداری زنان ایران از سال1396 فعالیت رسمیاش را آغاز کرده و زود است که زنان در این رشته مربیگری کنند. عصفوری از نخستین مربیان این رشته است: «بدنسازی کار میکردم. سالی که اجازه فعالیت زنان در رشته وزنهبرداری صادر شد، من هم به سمت وزنهبرداری آمدم. مقام کشوری دارم و یک دوره هم به اردوی تیم ملی دعوت شدم ولی ترجیح دادم به سمت مربیگری بروم و در کلاسهای مربیگری شرکت کردم. در کلاسها و کارگاههاییکه قهرمانان المپیک میگذاشتند، حاضر میشدم و با آنها در ارتباط هستم و مشورت میگیرم.»
وزنهبرداری زنان مخالف کم ندارد و در بعضی از شهرها سختگیریها بیشتر است. با وجود این، عصفوری برای جلب رضایت خانواده حسینی کار سختی نداشته است: «خوشبختانه خانواده دوقلوها ورزشی هستند و راضیکردن آنها برای اینکه اجازه بدهند دخترانشان وزنهبردار شوند، سخت نبود.» بهگفته عصفوری، خراسان رضوی هماکنون حدود 200وزنهبردار زن دارد که 50نفر آنها مشهدی هستند و از این تعداد 10وزنهبردار در اردوهای تیم ملی حضور دارند. حفظ این نفرات در وزنهبرداری برای عصفوری و همکارانش راحت نبوده است: «خیلی اذیت شدیم، بهخصوص سالهای اول. جامعه قبول نمیکرد زنان وزنهبرداری کار کنند. حتی وزنهبرداران مرد میگفتند وزنهبرداری ورزش مردانه است و زنان حق ندارند در این رشته فعالیت کنند.» عصفوری برای قانعکردن خانوادهها راههای متفاوتی را امتحان کرده است: «بیشتر دخترانی که در خراسان رضوی در وزنهبرداری فعال هستند، خانواده ورزشی دارند. ما حتی برای این خانوادهها هم کلاسهای توجیهی برگزار کردیم تا اجازه بدهند دخترانشان در این رشته بمانند.» نگرانی خانوادهها بیشتر بهخاطر آسیبدیدگیهای احتمالی در این رشته است: «خانوادهها بهخاطر آسیبهای این رشته میترسند و حق هم دارند ولی کسانی که آنها را از این صدمات میترسانند اطلاعات کافی از این رشته ندارند. وزنهبرداری دومین ورزش کمخطر در جهان است. اگر این رشته زیان داشت، زنان روسیه، ازبکستان و تایلند که حرف اول را میزنند، کار نمیکردند. ما برای اینکه خیال خانوادهها راحت بشود، برای آنها کلاس میگذاشتیم و ازشان میخواستیم تا در کلاسهای تمرینی شرکت کنند و خودشان از نزدیک ببینند که دخترها چطور تمرین میکنند. در بیشتر کلاسها هم غزاله و غزل حضور داشتند و با دیدن آنها و تمریناتشان خیال خانواده دیگر ورزشکاران راحت میشد.» عصفوری امیدوار است با مدال برنز غزاله، دختران راحتتر از قبل جذب وزنهبرداری شوند و در این رشته فعالیت کنند.