مهار ویروس مزاحمت با کووید- 19

فاطمه عباسی

 20سال قبل تکلیفمان با تلفن معلوم‌تر بود. یک دستگاه نسبتا بدقواره با شماره‌گیر انگشتی که تا گوشی را برنمی‌داشتی، نمی‌دانستی چه‌کسی آن طرف خط است. آن زمان مزاحمت‌های تلفنی برای خانواده‌های ایرانی یکی از پدیده‌های عادی بود. حتی آنهایی که سنی از سر گذرانده و به مرز میانسالی و کهنسالی رسیده بودند هم از این پدیده بی‌سن و سال در امان نبودند. شاید فکر کنید بعد از آمدن تلفن‌هایی با نمایشگر شماره و تلفن‌های همراه میزان مزاحمت‌ها هم کاهش پیدا کرده، اما سخت در اشتباهید. آدم‌های مزاحمی که احساس بامزگی می‌کنند در همه ادوار تاریخ حضور دارند. هنوز هم هستند کسانی که بی خود و بی‌جهت با مراکز اورژانس، آتش‌نشانی یا پلیس تماس می‌گیرند و فوت می‌کنند، یک واقعه خیالی تعریف می‌کنند و آدرس اشتباه می‌دهند، فحاشی می‌کنند یا حرف‌های بی‌ربط می‌زنند. با وجود اینکه به‌خاطر اطلاع‌رسانی‌ها و فرهنگسازی‌ها در سال‌های اخیر کمی از تعداد مزاحمت‌ها برای این مراکز کم شده، اما باز هم اپراتورهای مراکز امدادی و درمانی روزانه به تعداد زیادی از این تلفن‌ها پاسخ می‌دهند. حالا کمی فیلم را به عقب برگردانیم، از ابتدای سال 98که کرونا گریبانمان را گرفت، گویا یک‌سری از مزاحمان تلفنی هم غلاف کرده‌اند و کادر خسته درمان را به حال خود گذاشته و مزاحم شدن را از زندگی شان – حتی شاید به‌صورت موقت- حذف کرده‌اند. قضیه از این قرار است که معاون فنی و عملیات مرکز اورژانس اعلام کرده که با شیوع ویروس کرونا کاهش چشمگیری در تماس‌های مزاحمان با اورژانس به‌وجود آمده و این مزاحمت‌ها به کمتر از ۲۰۰ مورد در روز رسیده است. باز هم جای امیدواری است که حتی افرادی که (بخوانید مزاحمان تلفنی) از مشکلات رفتاری و روانی رنج می‌برند و کاستی‌های فرهنگی باعث بروز این رفتارهای بیمارگونه در آنها شده هم رنج کادر درمان را در این روزها درک کرده‌اند و احتمالا با مرور این جمله که «حتی شوخی‌اش هم قشنگ نیست»، لااقل در این روزهای کرونایی تلفن را زمین گذاشته‌اند.