![کار عکاسی فقط ثبت نیست](/img/newspaper_pages/1399/10-%20dey/21/GARN/04-05.jpg)
کار عکاسی فقط ثبت نیست
تأسیس گالری راه ابریشم
![کار عکاسی فقط ثبت نیست](/img/newspaper_pages/1399/10-%20dey/21/GARN/04-05.jpg)
حافظ روحانی
زمانی که آناهیتا قبائیان، گالری راه ابریشم را در خیابان فرمانیه تأسیس کرد، عکاسی ایران در آغاز راه یک تحول بود. به این معنی که بعد از حدود 2دهه تسلط عکاسی مستند و خبری بر فضای عکاسی ایران، حالا و از میانه دهه 1370عکاسی هنری (Fine Art) داشت کموبیش بر دیگر ژانرهای عکاسی مسلط میشد. تأسیس گالری راه ابریشم به یک معنی پذیرش این پدیده بود و قبول عکاسی بهعنوان یک نوع ویژه و جدید تولید هنری بود.
عکاسی هنری ایران در دهه1340 آغاز شده بود؛ زمانی که احمد عالی کموبیش به تنهایی این شاخه عکاسی را آغاز کرده بود. همکاریهای او با تالار قندریز هم آنچنان بود که نامش با عکاسی هنری ایران هممعنی شد. با اینحال وقایع سیاسی و اجتماعی باعث شد تا تلاش عکاسان دیگری چون یحیی دهقانپور، تورج حمیدیان یا بیژن بنیاحمد هم بیشتر در سایه فعالیت عکاسان خبری قرار گیرد. حتی تجربیات کاوه گلستان در دهه1350 با دوربین پولاروید هم تا سالها بعد دیده نشد و زیر سایه فعالیتهای او بهعنوان عکاس خبری ماند.
دهه1370 اما دوره اوجگیری توجه به عکس بهعنوان یک ابزار تولید آثار هنری قرار گرفت. در این میانه چهره کلیدی و فعالی چون صادق تیرافکن نقش مهمی داشت. عکاسی که کموبیش در عمده رخدادهای هنری حضور داشت و با ابزار عکاسی دست به انواع تجربیات زد. این تجربیات جدید و رشد فضای تبادل هنری در دهه1370 باعث شد تا هنر ایران در ابتدای دهه1380 آماده پذیرش عکس بهعنوان یک شاخه جدید هنری شود، اتفاقی که با تأسیس گالری راه ابریشم افتاد.