• شنبه 2 مهر 1401
  • السَّبْت 27 صفر 1444
  • 2022 Sep 24
چهار شنبه 17 دی 1399
کد مطلب : 121063
+
-

جایزه ما

جایزه 20سال ادبیات داستانی انقلاب اسلامی، آغاز جایزه‎‌‎های داستان‎‌‎نویسی دهه بعد بود

ادبیات
جایزه ما


محمد مقدسی ـ حسنا مرادی  

 یک‎‌‎ماه پس از جشن‎‌‎های بیستمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، جشنواره‎‌‎ای در تالار وحدت با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد وقت، عطاالله مهاجرانی و معاونش، احمد مسجدجامعی و قاسمعلی فراست، مسئول دفتر ادبیات داستانی وزارت فرهنگ و ارشاد و دبیر جشنواره بیست سال ادبیات داستانی انقلاب اسلامی، برگزار شد. مراسم اختتامیه جشنواره با سخنرانی وزیر ارشاد شروع شد. حرف‎‌‎های مهاجرانی رنگ و بوی دوم‎‌‎خردادی داشتند؛ او از داوری جشنواره و تنوع سلیقه‎‌‎های داوران در انتخاب آثار و همچنین از ملاحظاتی که نویسندگان باید در مواجهه با نظام اسلامی داشته باشند، سخن گفت و در نهایت هم اعلام کرد همه تلاشش در جهت ایجاد فضایی آرام برای نویسندگان است تا به خلق اثر بپردازند. پس از او، دبیر جشنواره هم درباره روند انتخاب آثار به‎‌‎وسیله 56 منتقد و نویسنده صحبت کرد و گفت که از یک سال پیش انتخاب آثار آغاز شده بود و در نهایت داوران به 120 اثر منتخب رسیده‎‌‎اند که انتخاب‎‌‎های نهایی از میان آنها صورت گرفته ‎‌‎است. در آخر هم بیانیه هیأت داوران خوانده شد که درآن تأکید شده ‎‌‎بود که برای انتخاب تنها به‎‌‎خود اثر توجه داشته‎‌‎اند و به جایگاه اجتماعی نویسنده نگاه نکرده‎‌‎اند؛ معیارشان اسلوب داستان‎‌‎نویسی، شخصیت‎‌‎پردازی، ترسیم و تجسم آرزوها و آرمان‎‌‎ها و توجه به ویژگی‎‌‎های بومی آثار بوده ‎‌‎است. جشنواره دو بخش مجموعه‎‌‎داستان کوتاه و داستان بلند داشت. در بین برگزیده‎‌‎های هر دو بخش، هم نویسنده‎‌‎های کهنه‎‌‎کار و کهنسال دیده می‎‌‎شدند و هم نویسندگان جوان و تازه‎‌‎نفس. نکته جالب دیگر حضور چشمگیر زنان نویسنده در میان برگزیدگان و تقدیرشدگان جشنواره بود. در بخش داستان کوتاه هیأت داوران از اصغر عبداللهی به‎‌‎خاطر کتاب «سایه‌‎‌‎بانی از حصیر» تقدیر کرده بود. سهم مجموعه‎‌ ‎داستان‎‌‎های «سیریا سیریا» اثر منیرو روانی‎‌‎پور، «حضور آبی مینا» نوشته ناهید طباطبایی، «ما سه نفر هستیم» از داوود غفارزادگان، «مردی با کفش‎‌‎های قهوه‎‌‎ای» اثر فیروز زنوزی جلالی، «بازنشستگی» نوشته محمد محمدعلی، «راز کوچک» از فرخنده آقایی، «غریبه و اقاقیا» نوشته علی اصغر شیرزادی و «مثل همه عصرها» از زویا پیرزاد هم دیپلم افتخار و لوح زرین بود. علاوه بر این، در بخش ویژه‎‌‎ای دیپلم افتخار و لوح زرین به سیمین دانشور برای مجموعه داستان «به کی سلام کنم» اهدا شد. دانشور در اختتامیه جشنواره حضور نداشت، اما در پیامی که برای جشنواره فرستاده بود گفته بود که این گفتنی‎‌‎ها حاصل تجربه‎‌‎ها، داده‎‌‎ها و دمسازی با مردم کشورم بوده ‎‌‎است. جایزه اصلی و لوح زرین بهترین مجموعه‎‌‎های داستان کوتاه هم به 4مجموعه داستان « امروز بشریت» اثر سیدمهدی شجاعی، «مومیا و عسل» اثر شهریار مندنی‎‌‎پور، «طعم گس خرمالو» اثر زویا پیرزاد و «جامه به خوناب» اثر رضا جولایی داده شد.
در بخش داستان بلند هم از حسن بنی‌عامری برای رمان «گنجشک‌‌‎ها بهشت را می‎‌‎فهمند» تقدیر شد و به ابراهیم حسن بیگی با اثر «ریشه در اعماق»، احمد دهقان با اثر «سفر به گرای 270درجه»، فتانه سیدجوادی با رمان «بامداد خمار» و انسیه شاه‎‌‎محمدی با اثر «توپچنار» دیپلم افتخار اهدا شد. جایزه اصلی، لوح زرین و دیپلم افتخار هم به مرحومه غزاله علیزاده برای کتاب «خانه ادریسی‎‌‎ها»، جعفر مدرس صادقی برای کتاب «گاو خونی» و نادر ابراهیمی برای کتاب «آتش بدون دود» داده شد. محمود دولت‎‌‎آبادی و امین فقیری هم دو نویسنده‎‌‎ای بودند که در این جشنواره از آنها به‎‌‎خاطر مجموعه آثارشان تقدیر ویژه شد و لوح زرین بیست سال ادبیات داستان به آنها اهدا شد. این مراسم با حواشی‎‌‎ای هم همراه بود. دولت‎‌‎آبادی در آلمان بود و بعد از اطلاع از دریافت جایزه، جایزه خود را به خانواده‎‌‎های محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، از قربانیان قتل‎‌‎های زنجیره‎‌‎ای، تقدیم کرد. یکی دیگر از حاشیه‎‌‎های این مراسم بی‎‌‎نصیب ماندن عجیب احمد محمود و رمان سه‎‌‎جلدی و حجیمش، «مدار صفر درجه»، بود که بعد از آن هم دیگر اجل به محمود مهلتی نداد و فرصت برگزاری پاسداشت رسمی و دولتی برای این نویسنده از دست رفت.
 

این خبر را به اشتراک بگذارید