![موفقیت بانوگرایی](/img/newspaper_pages/1399/10-%20dey/02/GARN/04-08.jpg)
موفقیت بانوگرایی
ایران در نخستین فستیوال بینالمللی تئاتر ارمنستان
![موفقیت بانوگرایی](/img/newspaper_pages/1399/10-%20dey/02/GARN/04-08.jpg)
مهرداد رهسپار
گئورگ اوانسیان (1286-1343) شاعر و نمایشنامهنویس ارمنی-ایرانی بود که با نام گئورگ دارفی آثار خود را به زبان ارمنی منتشر میکرد. اوانسیان در سلماس متولد شده بود. پدر او در انقلاب مشروطه ایران و مادرش نیز در نسلکشی ارامنه کشته شدند. او نمایشنامههایی ملهم از شاهنامه نوشته بود؛ ازجمله «واهان و رزمدخت» و «سیاوش و رودابه». در اردیبهشت1370، نوه اوانسیان، لوسانا اوانسیان که در دانشگاه پاریس هشت در رشته تئاتر تحصیل کرده، به همراه همسر خود، سنپات ابراهیمیان که او هم دانشآموخته پاریس هشت است، از طرف ایران، به نخستین جشنواره بینالمللی تئاتر ارمنستان در ایروان دعوت میشوند. لوسانا اوانسیان کارگردان و همسر او طراح صحنه گروه است. آنها 2نمایشنامه را در ایروان به صحنه میبرند. یکی «سیاوش و رودابه» نوشته دارفی و دیگری «بگذار تا ببینم»، براساس متنی از لئون شانت و واگزگن شوشانیان. نمایشهای آنها در بخش بینالمللی جشنواره در کنار گروههایی از آمریکا، سوریه و فرانسه اجرا شده، بهرغم رویکرد تجربی و نوگرا در اجرا، بسیار مورد توجه تماشاگران و شرکتکنندگان جشنواره قرار میگیرد. در پایان هیأت داوران جایزه بهترین کارگردانی را برای نمایش سیاوش و رودابه به لوسانا اوانسیان میدهند. اما نکته آنکه در این دوران پس از مدتها نامی هم از آربی اوانسیان در نشریات ایرانی میآید، زیرا او از طرف فرانسه، بهعنوان سخنران به نخستین جشنواره بینالمللی تئاتر ارمنستان دعوت شده است.