• دو شنبه 24 مرداد 1401
  • الإثْنَيْن 17 محرم 1444
  • 2022 Aug 15
شنبه 29 آذر 1399
کد مطلب : 119112
+
-

نمی‌توانیم به‌خاطر نبود 3‌بازیکن ماتم بگیریم

سید جلال حسینی،کاپیتان پرسپولیسی‌ها اعتقاد دارد اگر بازیکنان این تیم خودشان را باور داشته باشند با دست پر از قطر برمی‌گردند

نمی‌توانیم به‌خاطر نبود 3‌بازیکن ماتم بگیریم

حمیدرضا علیپور_روزنامه‌نگار

شاید اگر شجاع خلیل‌زاده از پرسپولیس جدا نمی‌شد، در فینال هفته آینده، زوج کنعانی‌زادگان در قلب خط دفاع بود و سیدجلال به‌عنوان کاپیتان اول تیم از روی نیمکت بازی تیمش را تماشا می‌کرد اما حالا شرایط حسابی فرق کرده است. سیدجلال در سن 38‌سالگی به امید اول قرمز‌ها در خط دفاع تبدیل شده و هواداران برای رسیدن به جام روی تجربه و توانایی‌های او حسابی ویژه باز کرده‌اند. از همین‌رو پیش از سفر پرسپولیس به قطر با سیدجلال حسینی گفت‌و‌گویی کوتاه داشتیم.

از آخرین شرایط پرسپولیس برایمان بگویید. آماده دومین فینال آسیا هستید؟
خدا را شکر تمرینات خوبی را پشت‌سر گذاشته‌ایم و حالا آماده‌ایم تا برای برگزاری فینال راهی قطر شویم. تمام بچه‌ها از لحاظ روحی در شرایط بسیار خوبی قرار دارند و به همین‌خاطر امیدوارم که بتوانیم این بار دست پر از فینال بیرون بیاییم.

حریف‌تان در فینال را چطور ارزیابی می‌کنی؟
اکثر تیم‌های شرق آسیا قدرتمند و در عین حال ثروتمند هستند. تیم‌های شرقی بارها این قدرت‌شان را به غربی‌ها نشان داده‌اند و لازم نیست من دیگر توضیحی در این خصوص بدهم. طبیعتا تیمی که از شرق به فینال رسیده تیم خوب و باکیفیتی است که خودش را به دیدار نهایی رسانده است و برای رسیدن به جام با تمام قدرت مقابل ما بازی خواهد کرد.

خیلی‌ها اعتقاد دارند لغو بازی‌های لیگ به ضرر پرسپولیس تمام خواهد شد؛ این موضوع را قبول داری؟
به هر صورت ‌ای کاش می‌توانستیم قبل از بازی فینال بازی داشته باشیم اما نشد و مجبور شدیم با بازی‌های درون تیمی آمادگی خودمان را حفظ کنیم. به شخصه اعتقاد دارم با توجه به شرایط موجود، بازی‌های درون‌تیمی حسابی به نفع ما تمام شد؛ چراکه بازیکنان حسابی تحت فشار قرار گرفتند اما‌ ای کاش حداقل با ذوب‌آهن بازی کرده بودیم و پس از آن به قطر می‌آمدیم.

حالا چه شانسی برای قهرمانی پرسپولیس قائل هستی؟
کار خیلی سخت است اما تمام تلاش خودمان را خواهیم کرد تا نماینده خوب و شایسته‌ای برای فوتبال ایران باشیم. مطمئن هستم اگر خودمان را باور داشته باشیم قهرمان می‌شویم.

درخصوص غیبت بازیکنانی مثل آل‌کثیر، پهلوان و وحید امیری چه نظری داری؟
این بازیکنانی که اسم آوردید جزو بازیکنان کلیدی ما بودند و نبود آنها قطعا کار ما را سخت‌تر خواهد کرد. ما در نبود آنها باید دوبرابر تلاش کنیم اما این دلیل نمی‌شود به‌خاطر نبود آنها ماتم بگیریم و اصلا نمی‌توانیم چنین کاری انجام دهیم. هر بازیکنی در فینال به میدان رفت، باید بداند که برای ایران بازی می‌کند و باید از جانش مایه بگذارد.

شجاع یکی دیگر از بازیکنانی است که در مرحله قبلی همراه پرسپولیس بود و حالا نیست. در این خصوص چه حرفی داری؟
شجاع برای فینالیست‌شدن پرسپولیس خیلی زحمت کشید و با تمام وجودش بازی کرد. او در موفقیت و فینالیست‌‌شدن ما سهم بزرگی داشت. قطعا او هم دلش با پرسپولیس است و دوست دارد ما قهرمان شویم.

در شرایطی گام به فینال آسیا می‌گذارید که در لیگ ایران هم وضعیت خوبی دارید و با برد در بازی‌های عقب افتاده می‌توانید به صدر برگردید. پرسپولیس امسال هم مدعی قهرمانی است؟
هیچ‌کس نمی‌تواند از حالا در مورد قهرمانی صحبت کند. همه تیم‌ها امسال خوب هستند و با صحبت در مورد قهرمانی فقط فشار روی تیم زیاد می‌شود.

این یکی فرق می‌کنه!
سه تفاوت مهم فینال امسال با فینال دو سال پیش لیگ قهرمانان
 
شاید 2 سال پیش که پرسپولیس به کاشیما باخت و رؤیای فتح لیگ قهرمانان آسیا را در یک قدمی جام بر باد رفته دید، کمتر کسی تصور می‌کرد این تیم در همین فاصله کوتاه یک‌بار دیگر به بازی نهایی برسد؛ با این حال شایستگی پرسپولیس و نیز شرایط خاص این دوره از مسابقات به‌خاطر شیوع کرونا و برگزاری متمرکز و تک‌بازی مراحل حذفی، این امکان را پدید آورد. حالا پرسپولیس دوباره به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسیده و دست‌کم 3 دلیل داریم که نشان می‌دهد این فینال با آن فینال فرق دارد. این یعنی این مرتبه شانس قرمزها برای تصاحب جام بیشتر است و به همین دلیل فینال امسال را باید مهم‌ترین مسابقه تاریخ باشگاه پرسپولیس دانست.

   خبر از اشباع روحی نیست
2سال پیش پرسپولیس برای نخستین بار به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید و به همین دلیل بازیکنان این تیم سر از پا نمی‌شناختند. به نوعی می‌توان گفت پرسپولیس بعد از پیروزی بر السد در تهران، دچار اشباع روحی و انگیزشی شد و کار را پایان‌یافته دانست. آن همه جشن و شادمانی، اشک‌های بشار رسن و تماشاگرانی که به قول عادل فردوسی‌پور از ورزشگاه بیرون نمی‌رفتند، نشان می‌داد پرسپولیس از نظر انگیزشی سیر شده است. قصه امسال اما فرق دارد. این بار تیم کاملا «گرسنه» به فینال رسیده و خود جام را هدف گرفته است.

   بدون قاره‌پیمایی
2سال پیش یکی از مسائلی که به‌شدت به پرسپولیس لطمه زد، برگزاری بازی رفت در ژاپن بود. شاید همه فکر می‌کردند انجام مسابقه برگشت در تهران به سود سرخپوشان است، اما پرسپولیس ناچار شد ظرف یک هفته دو بار فاصله بسیار دور ایران تا ژاپن را طی کند، درحالی‌که تیم حریف تنها یک‌بار چنین پروازی را تجربه کرد. بنابراین پرسپولیس واقعا خسته بود و مخصوصا در نیمه‌دوم بازی رفت که دو بار دروازه این تیم باز شد، فرسودگی و به هم ریختن ساعت بدن بازیکنان حس می‌شد. این بار اما خبری از قاره‌پیمایی نیست. بازی همین بیخ گوش‌مان برگزار می‌شود و پرسپولیس هم از 6روز پیش در دوحه قطر است.

   با دست بازتر
برای آن پرسپولیس خسته‌جانی که آنطور پشت پنجره‌های بسته تلفات داد و سینه‌خیز به فینال رسید، تا هزار سال دیگر می‌شود مرثیه گفت. آن تیم واقعا مظلوم و سخت‌جان بود. برای همیشه تاریخ، نماد تیم برانکو محمد انصاری شناخته خواهد شد که زیر فشار رباط صلیبی داد و با عصا در مراسم دریافت مدال یادبود حاضر شد. حالا اما دست پرسپولیس بازتر است. این درست که سرخپوشان چند محروم دارند، اما حتی در بدترین شرایط هم وضع‌شان فرق می‌کند با تیمی که آدام همتی بازیکن فیکس‌اش بود و حمیدرضا طاهرخانی ذخیره‌اش. بنابراین پرسپولیس فعلی با موجودی و امیدواری بیشتری راهی فینال می‌شود؛ مسابقه‌ای که بزرگ‌ترین بازی تاریخ سرخپوشان است و آرزو می‌کنیم بزرگ‌ترین جشن و پایکوبی آنها را هم به همراه داشته باشد.

این خبر را به اشتراک بگذارید