• شنبه 5 اسفند 1402
  • السَّبْت 14 شعبان 1445
  • 2024 Feb 24
سه شنبه 18 آذر 1399
کد مطلب : 118114
+
-

چطور باور کنیم قهرمان نشدیم؟

تیم ملی در یکی از عجیب‎‌‎ترین جام ملت‎‌‎های آسیا، از قهرمانی دور ماند و حسرتی تاریخی برای فوتبال ایران رقم زد

ورزش
چطور باور کنیم قهرمان نشدیم؟


 جواد نصرتی  

 تیم ملی، پیش از جام‌ملت‎‌‎های1984 آنقدر حاشیه داشت که می‎‌‎شد پرونده‎‌‎اش را پیش از شروع بازی‎‌‎ها مختومه کرد اما یکی از نوستالژیک‎‌‎ترین تیم‎‌‎های تاریخ فوتبال ایران، طوفانی شروع کرد که خودش را حذف کرد و یک نسل را به حسرت واداشت. هنوز میلیون‎‌‎ها ایرانی، وقتی صحبت از بازی‎‌‎های سنگاپور می‎‌‎شود، حسرت می‎‌‎خورند که چطور قهرمانی، مفت از دست‎‌‎مان پرید. براساس قواعد مدیریتی، ما نمی‎‌‎توانستیم حتی مدعی قهرمانی این جام باشیم؛ قانون من‎‌‎درآوردی 27ساله‎‌‎ها فوتبال کشور را به هم ریخته بود، مدیریت فدراسیون، عجیب‎‌‎ترین تصمیم‎‌‎های تاریخ فوتبال را پیش از این بازی‎‌‎ها ‎‌‎گرفت و طی 2سال منتهی به جام، هدایت تیم ملی 3بار دست به‎‌‎دست شد؛ بعد از بازی‎‌‎های آسیایی، جلال چراغپور در اوج جوانی هدایت تیم ملی را گرفت و کمی بعد جایش را به محمود یاوری باتجربه‎‌‎تر داد. در سنگاپور اما ناصر ابراهیمی، دستیار یاوری، هدایت تیم ملی را به‎‌‎عهده داشت.
ایران، با این پیش‎‌‎زمینه عجیب به سنگاپور رفت و کارش را با غافلگیری شروع کرد. تیم ملی که بهروز سلطانی، شاهین بیانی، اصغر حاجیلو، احمد سنجری، محمد پنجعلی، ضیا عربشاهی، ناصر محمدخانی، شاهرخ بیانی، حمید درخشان، حمید علی‎‌‎دوستی، عبدالعلی چنگیز، محمدرضا شکورزاده، رضا احدی، رحیم میرآخوری، جعفر مختاری‎‌‎فر، غلام‌‎رضا فتح‎‌‎آبادی، سعید مراغه‎‌‎چیان و حافظ طاحونی را در اختیار داشت، در دو بازی اول امارات و چین را به‌راحتی مغلوب کرد، سپس نوبت غافلگیری بعدی بود؛ 2 تساوی با هند و سنگاپور صدرنشینی گروه را به چین داد. در نیمه نهایی، ایران برابر عربستان به میدان رفت. گل شاهرخ بیانی در دقیقه43، برتری را به ایران داد و ادامه بازی و کنترل ایران بر آن، آرزوی دوباره فینال آسیا را پیش چشم فوتبال ایران زنده کرد. همه‎‌‌‎چیز مرتب به‎‌‎نظر می‎‌‎رسید تا اینکه برق ورزشگاه موقتا قطع شد. این اتفاق، خبر از رویداد شوم‎‌‎تری می‎‌‎داد که متأسفانه محقق شد. سرمربی تیم، ناصر محمد‎‌‎خانی، ستاره مسابقات را بیرون کشید و رضا احدی را جای او به زمین فرستاد. با بیرون‌رفتن محمدخانی، 2بازیکن عربستان که مأمور مهار او بودند آزاد شدند و فشار روی دروازه تیم ما زیاد شد تا اینکه دیگر بیانی حاضر در زمین، شاهین، در دقیقه88توپی را که به اوت می‎‌‎رفت به اشتباه وارد دروازه بهروز سلطانی کرد. این تلخ‎‌‎ترین گل به‌خودی تاریخ تیم ملی فوتبال ایران است. بازی به وقت اضافه رفت و سرمربی در دومین اشتباه مرگ‎‌‎بار خود، در انتهای نیمه‌دوم وقت اضافه، طاحونی را به جای بهروز سلطانی به درون دروازه فرستاد تا مثلا پنالتی بگیرد. او هیچ توپی نگرفت و پنالتی گل‎‌‎نشده محمد پنجعلی، رؤیای ایران را نابود کرد. بعدها ابراهیمی در گفت‎‌‎وگو با دنیای ورزش گفت که بیرون‌کشیدن محمدخانی و سلطانی بزرگ‎‌‎ترین اشتباهش بوده است. او به این مجله گفته بود: «من با این شکست، زندگی‎‌‎ام را باختم. به قول تختی طلا توی مشت‎‌‎مان بود اما انداختیم. من اشتباه کردم».  بعد از بازی، تنش بین بازیکنان و سرمربی بالا گرفت و هنوز که هنوز است برخی بازیکنان می‎‌‎گویند که سرمربی تیم به‎‌‎خاطر رفیق‎‌‎بازی و مسائل حاشیه‎‌‎ای ارنج تیم را ‎‌‎چید. هیچ‎‌‎کس برای بازی با کویت رمق نداشت و بعد از آنکه بازی یک- یک مساوی شد، ایران دوباره در پنالتی‎‌‎ها شکست خورد و بدون حتی یک باخت در جریان بازی‎‌‎ها، چهارم شد. احتمالا هیچ تیمی به اندازه این تیم در جام ملت‎‌‎ها حاشیه نداشته است و قطعا قهرمان‌نشدن هیچ تیمی به اندازه این تیم حسرت‎‌‎بار نبوده.
 

این خبر را به اشتراک بگذارید