محمد سالاری | رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای اسلامی شهر تهران
منطقه 22 می‌تواند قسمت عمده‌ای از خدمات فرامنطقه‌ای و شهری مورد نیاز تهران را تأمین کند و به همین دلیل یکی از نقاط ارزشمند شهر محسوب می‌شود. متأسفانه برخلاف مفاد طرح جامع شهر تهران، در فرایند طرح تفصیلی این منطقه، انحرافاتی، هم در کاربری مسکونی و هم در کاربری تجاری انجام شده است. ساخت‌و‌سازهایی که تاکنون انجام شده گویای این است که 550 هزار نفر می‌توانند در این منطقه ساکن شوند.
درحالی‌که تا کنون حدود 275 هزار نفر اینجا سکنی گزیده‌اند. جمعیت پیش‌بینی شده هنوز ساکن نشده، اما مشکلات خودشان را نشان داده‌اند. اکنون صبح‌ها و عصرها شاهد ترافیک سنگینی در معابر اصلی منطقه هستیم. تصور کنید اگر 550 هزار نفر جمعیت در منطقه ساکن شوند و مال‌ها، مگامال‌ها و پروژه‌های چندمنظوره در حال ساخت هم به بهره‌برداری برسند، چه خواهد شد؟ آن هم در این منطقه که قرار بود یکی از الگوهای توسعه پایدار شهری باشد، در چنین اوضاعی تبدیل می‌شود به یکی از ناهنجارترین مناطق برای سکونتگاه. اکنون شاخص‌های کیفیت زندگی در این منطقه به شدت افت کرده است، چون این منطقه اراضی و املاک بزرگ مقیاسی داشته و باید قاعده سی هفتاد در آن اجرایی می‌شد. یعنی باید به 30درصد این املاک مجوز ساخت‌وساز داده می‌شد و 70درصد مابقی برای ایجاد سرانه‌های خدماتی هفتگانه در تملک شهرداری قرار می‌گرفت.
متأسفانه شهرداری تهران طی سال‌های گذشته این 70درصد اراضی سرانه خدماتی را هم فروخته و برای املاک باقی مانده هم مجوز صادر کرده است. منطقه 22 به دلیل قرار گرفتن در مشارالیه غربی تهران وضعیت آب و هوای خوب و اقلیم و جغرافیای بسیار منحصربه‌فردی دارد. این منطقه با وجود کوه‌های بلند البرز، دریاچه خلیج‌فارس و پارک جنگلی بسیار گستره چیتگر می‌تواند به مفهوم واقعی یکی از الگوهای پایدار شهر در نظام جمهوری اسلامی ایران باشد. امروز ما در کمیسیون شهرسازی شورا به شدت تأکید داریم که طرح تفصیلی این منطقه عینیت پیدا کند و میزان بارگذاری برای جمعیت‌پذیری کاهش پیدا کند. با همه توان باید از باقی مانده فرصت‌هایی که برای تأمین سرانه‌ها وجود دارد، برای تعریف سرانه‌های خدماتی حفاظت شود.
سرانه‌هایی که فروخته شد
در همینه زمینه :
