ناک اوت آسیب‌های اجتماعی

سحر جعفریان | خبرنگار

منطقه 10

 جوان ساکن محله سلیمانی، چندی پیش مقام اول رشته کیوکوشین را از مسابقات قهرمانی اروپا در ارمنستان کسب کرد. «احمد باقری» ساکن قدیمی منطقه10 است که این روزها به سبب حضور در رقابت‌های جهانی و از سوی دیگر فعالیت در ایستگاه40 آتش‌نشانی بلوار کشاورز، حسابی سرش شلوغ است. 3روز در هفته در عملیات‌های مختلف امداد و نجات شرکت می‌کند و مابقی روزها نیز تمرین‌های سختی برای افتخارآفرینی در عرصه‌های ورزشی دارد.

این جوان 25ساله کیوکوشین کار می‌گوید: «از 9سالگی به کاراته علاقه‌مند بودم. با اینکه مادرم چندان موافق این ورزش به اصطلاح خشن نبود، اما حریف اصرار، علاقه و پشتکار من نشد. آن زمان برای نخستین بار در باشگاهی با نام پهلوان در خیابان شهید سبحانی ثبت‌نام کرده بودم که هر روز عصر با کلی ذوق و شوق با چندنفر از دوستان هم‌محله‌ای، راهی‌اش می‌شدم. چند ماهی گذشت تا اینکه مربی از پدرم خواست مرا به باشگاه‌های تخصصی و نزد مربی‌های حرفه‌ای‌تر ببرد. 14سالم بود که مقام سوم کشوری سبک آزاد کاراته (کیوکوشین) را کسب کردم. رفت و آمدم به باشگاه‌های مناطق شمالی شهر، کمی هزینه بر و سخت بود. گاهی به خاطر بضاعت مالی خانواده می‌خواستم دست از علاقه‌ام بردارم اما فداکاری آنها پررنگ‌تر از احساس گذشت کودکانه من بود.

سال1389 به تیم‌ملی کاراته بزرگسالان راه یافتم. سعی داشتم هرطور شده زحمات پدر و مادرم را جبران کنم. بعد از آن هم قهرمانی‌های جهانی روسیه و باز هم ارمنستان در سبک ماتسویی و قهرمان کشوری را به دست آوردم. یادم هست که مادرم از همان بچگی در گوشمان زمزمه می‌کرد برای جبران زحمات هرکسی از جمله پدر و مادرت، فقط در راه درست حرکت کن. یعنی ‌کاری کن دست آخر دعای خیر بدرقه‌ات کنند. حالا همین جمله هدف من شده است. اصلاً شاید برای همین است که حرفه آتش‌نشانی را به‌عنوان شغل انتخاب کردم. یا شاید برای همین است که با توجه به امکانات تقریباً ضعیف ورزشی در منطقه10 ‌ـ چه از نظر نرم‌افزاری و چه سخت‌افزاری‌ـ دنبال وصل کردن استعدادهای هم‌محله‌ای‌هایم با خیّران ورزشی و باشگاه‌های تخصصی هستم.» 

وی ادامه می‌دهد: «بسیارند جوان‌های مستعدی که بنا به شرایط نامساعد مالی از پرداختن به علایق‌شان محروم هستند. تصمیم دارم با همکاری جمعی از خیّران محلی و ورزشی، مکانی راه بیندازم برای ارائه آموزش رایگان به این استعدادها تا به همان جمله مادرم جامه عمل بپوشانم. همچنان که گاهی در همان ایستگاه آتش‌نشانی با دیگر همکارانم لیگ‌های ورزشی راه می‌اندازیم و در پایان، برنده لیگ باید به 10کودک کار آموزش رایگان تخصص خود را ارائه دهد.

یا باشگاهی در منطقه3 شناسایی کرده‌ایم که فعالیت در آن برای نیازمندان رایگان است و ما به دنبال باشگاه‌های مشابه در منطقه خودمان هستیم. همین کارهای خوب، کوچک و ساده می‌تواند تا حدودی از ناعادلانه بودن توزیع سرانه‌های ورزشی در مناطق جنوبی شهر بکاهد. یا حتی با پیشنماز مسجد محله به توافق رسیده‌ایم که جمعی از نوجوانان و جوانان محل که علاقه‌مند به یادگیری کاراته و کیوکوشین هستند را جمع کند تا من و یکی دیگر از دوستانم به آنها آموزش رایگان بدهیم.» او امیدوار است مفهوم خیر ورزشی را به درستی معنا بخشد تا در سایه آن بسیاری از آسیب‌های جسمی، روانی و حتی اجتماعی از بین برود.