طهران در گذر زمان

«طهران در گذر زمان» کتابی درباره تاریخچه شفاهی شکل‌گیری محله‌های قدیمی تهران به روایت مردم شهر است. این کتاب 10 جلدی در 12 فصل 400 صفحه‌ای را «سیدرسول امینی» به رشته تحریر درآورده است. تاریخچه سکونت در شهر تهران، لهجه تهران قدیم، قدیمی‌ترین محله‌های شهر، چگونگی پایتخت شدن، معنی نام محله‌های قدیمی، محله‌های نوساز شهر، اسامی قدیمی و جدید خیابان‌ها و بوستان‌ها و میادین از مهم‌ترین بخش‌های این کتاب است.

در جلد نخست کتاب به‌صورت مجزا و اختصاصی به محله سلسبیل مثل معرفی سینماها، کاخ جوانان، باغ گلستان، آب‌انبار، یخچال، زورخانه، باشگاه، قهوه‌خانه، شهدای مسجد و نخستین امامان جماعت، هیئت‌های مذهبی، اهالی قدیمی و کاسبان نام‌آور، هنرمندان، اسناد و مدارک، اسیران خاک و درگذشتگان قدیم و جدید، پرداخته و در کنار این مطالب برای نخستین بار عکس این نام‌آوران در این کتاب به چاپ رسیده است. دیگر جلدهای این کتاب درباره محله‌های جوادیه، پیروزی، تجریش، منیریه، افسریه، فلاح، نازی‌آباد، آریانا و پیچ‌شمیران است. 

مصاحبه، تحقیق و نگارش این کتاب تقریباً 4 سال طول کشیده. در پیشگفتار این کتاب آمده است: «زمانی حرف حرف بود و بزرگ‌ترین داد و ستد با یک قول کلامی و تار مویی از سبیل به اندازه تمام دفترخانه‌های اسناد رسمی اعتبار می‌یافت. در آن زمان پینه دست مردان افتخار بود و وقتی دست در دست پدر به خیابان می‌رفتیم احساس قدرت وجودمان را دربرمی‌گرفت.

زمانی که لوطیان محله حافظان نوامیس اهل محل بودند و اگر کسی قصد سفر می‌کرد به همین بچه‌محل‌های داش مشتی سفارش خانواده را می‌کرد و از آن لحظه خود را مسئول خانواده سفرکرده می‌دانست.‌گویی مسئولیتی سنگین بر دوشش افتاده بود و تا بازگشت مسافر این بار بر دوشش سنگین و سنگین‌تر می‌شد. زمانی گوش‌ها به انتظار دق‌الباب پستچی و چشم‌ها به انتظار دیدن مهمان دق مرگ می‌شدند و هنوز تب اینترنت مردم مهربان را به کما نبرده بود.»