![از ماشه تا مذاکره](/img/newspaper_pages/1396/12/19/27h1.png)
از ماشه تا مذاکره
![از ماشه تا مذاکره](/img/newspaper_pages/1396/12/19/27h1.png)
آزمایش هستهای، تهدید، مذاکره و باز هم آزمایش هستهای؛ این دور باطل در تنش میان کرهشمالی و آمریکا دستکم در یک دهه گذشته بارها تکرار شده اما گویا اکنون واقعا زمان مذاکره و شاید یک توافق رسیده باشد. رئیسجمهور آمریکا و رهبر کرهشمالی اکنون برای یک دیدار رودررو که قرار است تا 2ماه دیگر برگزار شود به نتیجه رسیدهاند.
پس از حدود 12ماه تنش جدی در روابط میان کرهشمالی و آمریکا، اعضای هیأت مذاکرهکننده کرهجنوبی که در واشنگتن بهسرمیبرند دیروز به میان خبرنگاران آمدند و از پاسخ مثبت دونالد ترامپ به دعوت کیم جونگ اون برای دیدار و مذاکره درباره اختلافات موجود میان دو طرف خبر دادند. چونگ ایو یونگ، مشاور امنیت ملی رئیسجمهور کرهجنوبی که ریاست هیأت مذاکرهکننده کرهجنوبی را بهعهده دارد در محوطه کاخ سفید به خبرنگاران گفت که دیدار این دو قرار است نهایتا تاماه می(اردیبهشتماه) برگزار شود اما هنوز درباره محل دیدار تصمیمی گرفته نشده است. درصورتی که این دیدار برگزار شود، نخستین دیدار سران کرهشمالی و آمریکا در طول 7دهه تنش و درگیری میان دو کشور است. پیش از این در سال 2000، بیل کلینتون در آستانه دیدار با پدر کیم جونگ اون یعنی کیم جونگ ایل قرار داشت اما فراهم کردن مقدمات این دیدار آنقدر طولانی شد که به عمر دولت کلینتون قد نداد.
اعلام خبر توافق پیونگیانگ و واشنگتن از سوی مقامهای کرهجنوبی در حالی انجام شد که رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا به کلی از مسائل رد و بدل شده میان هیأت کرهجنوبی و دونالد ترامپ بیخبر بود. تیلرسون که در روزهای اخیر در قاره آفریقا به سر برده، روز جمعه در آدیسآبابا، پایتخت اتیوپی در پاسخ به سؤال یکی از خبرنگاران درباره احتمال مذاکره آمریکا و کرهشمالی گفت: «هنوز راه زیادی تا این مرحله باقی مانده است.» تیلرسون با قاطعیت پاسخ خبرنگاران اتیوپیایی را داد غافل از اینکه همزمان در واشنگتن ماجرای دیگری در جریان است. مقامهای کاخ سفید دعوت کیم جونگ اون از دونالد ترامپ برای دیدار رودررو را پیروزی بزرگ دولت آمریکا و موفقیت اعمال سیاست «اعمال فشار حداکثری» از سوی رئیسجمهور آمریکا خواندند. آنها همزمان اعلام کردند تحریمهای آمریکا با وجود اتفاقات مثبت اخیر همچنان پابرجا خواهد بود. دونالد ترامپ خود در پستی توییتری ضمن استقبال از تصمیم رهبر کرهشمالی برای «توقف آزمایشهای هستهای و حرکت به سمت خلع سلاح» تأکید کرد که تا زمان دستیابی به یک توافق مشخص، تحریمها همچنان باقی خواهد ماند. او اما ساعتی قبل از این پست توییتری نتوانست هیجانزدگیاش از آنچه اتفاق افتاده را پنهان کند و بدون اعلام قبلی در جمع خبرنگاران کاخ سفید حاضر شد تا از خبری بگوید که در راه است. او به خبرنگاران گفت که آماده شنیدن خبری باشید که چونگ ایو یونگ قرار است به شما بدهد.
اعلام پیروزی البته تنها از سوی آمریکاییها نبود. سفیر کرهشمالی در واشنگتن نیز همزمان با مقامهای آمریکا اتفاقهای روزهای اخیر را که با سفر از پیش اعلام نشده هیأت کرهجنوبی به پیونگیانگ آغاز و به واشنگتن ختم شد، پیروزی رهبر کرهشمالی دانست. هیأت 5نفره کرهجنوبی هفته گذشته طی سفر به کرهشمالی در نقش میانجی ظاهر شد و طی مذاکره با رهبر این کشور، نظر مثبت او را برای دیدار و مذاکره با ترامپ گرفت. پاک سونگ ایل، سفیر کرهشمالی در گفتوگو با واشنگتن پست تصمیم رهبر این کشور را «شجاعانه» و «خردمندانه» خواند و از طرف آمریکایی خواست در موقعیت پیش آمده «صادقانه» رفتار کند. رئیس هیأت مذاکرهکننده کرهجنوبی زمانی که در جمع خبرنگاران کاخ سفید خبر از ممکن شدن اتفاقی غیرممکن در فضای تنشآلود میان کرهشمالی و آمریکا میداد، جملهای دیگر هم اضافه کرد که هنوز برای بسیاری باورنکردنی است. او گفت: «کیم جونگ اون گفته متوجه است که آمریکا باید مانورهای نظامی مشترک خود با کرهجنوبی را بهصورت مرتب ادامه دهد.» این جمله در حالی از رهبر کرهشمالی نقل میشود که او طی سالهای گذشته بارها و بارها ضمن محکوم کردن تمرین نظامی آمریکا و کرهجنوبی در شبه جزیره کره، آن را «اعلام جنگ» علیه کشورش دانسته بود.
طی روزهای اخیر نقل قولها از رهبر کرهشمالی بسیار بوده است؛ نقلقولهایی که از پایان یکی از قدیمیترین بحرانهای بینالمللی خبر میدهد. او خود اما همچنان ساکت است. جهان اکنون منتظر واکنش کیم جونگ اون 36ساله است.
رسانههای دنیا چه میگویند؟
قمار ترامپ بر سر کرهشمالی
نیویورک تایمز: قبول دعوت ملاقات با کیم جونگ اون از سوی ترامپ، یک قمار و یک ایده بسیار بد است. روش درست مذاکره آمادهسازی درست مقدمات است تا این تضمین بهدست آید که این ملاقات پیشرفت میکند و قطعا به اهدافی بزرگتر از مشروعیت بخشیدن به رژیم کیم دست خواهد یافت... اگر اوضاع درست پیش نرود، ریسک بزرگی به همراه خواهد داشت.
چرا میتوان به زوج ترامپ-اون برای رسیدن به توافق امیدوار بود؟
ایندیپندنت: ترامپ و اون در موارد بسیار زیادی شبیه هم هستند؛ اعتماد به نفس بسیار بالا، بدقلقیهای بچهگانه، ناامنیهای روانی عمیق و دیگر چیزهایی که همه از آن اطلاع داریم. با توجه به این شباهتهاست که میتوانیم انتظار داشته باشیم آنها همدیگر را بهتر درک کنند و این موضوع میتواند به درست پیش رفتن مسائل کمک کند. توافق، شاید در دسترس باشد.
ترامپ نمیداند چه کار میکند
واشنگتن پست: ترامپ با قبول ملاقات با کیم جونگ اون، به بدترین نقضکننده حقوق بشر در دنیا، چیزی را که او بیش از هر چیزی دیگری در این سیاره میخواهد میدهد: مشروعیت بینالمللی. مذاکره با کرهشمالی منطقی است، اما در سطحی پایینتر و همزمان با حفظ بیشترین فشار روی این کشور. مثل همیشه، ترامپ نمیداند که چه کار میکند.
هر دو برنده هستند
گاردین: کیم، ترامپ را دعوت نمیکند سلاحهایش را تحویل بدهد. او این کار را کرده که نشان دهد سرمایهگذاری روی توانایی هستهای و موشکی، آمریکا را مجبور کرده با کرهشمالی بهعنوان یک طرف برابر رفتار کند. کیم و ترامپ هر دو میتوانند ادعا کنند برنده این ماجرا هستند.
قیمت کرهشمالی بالا رفتهاست
فیلیپ کراولی: کرهشمالی 25سال است که درباره خلع سلاح هستهای صحبت میکند. آنها خوب صحبت میکنند اما در عمل ماجرا فرق میکند. ترامپ باید تصمیم بگیرد که چه چیزی میخواهد در مقابل خلع سلاح هستهای به کرهشمالی بدهد. قیمت کرهشمالی از آخرین باری که پای میز مذاکره آمده بود، بالاتر رفتهاست.
پیشبینی دیدار کیم و ترامپ در کرهشمالی
بعد از انتشار خبر غافلگیرکننده توافق کیم جونگ اون، رهبر کرهشمالی و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا برای دیدار درماه مه، دیروز به یک باره، یک مجموعه فیلم از دستگاه تبلیغاتی کرهشمالی، مورد توجه زیادی قرار گرفت. نخستین قسمت از این مجموعه فیلمهای دنبالهدار با نام «کشوری که دیدم» در دهه80 تولید شد اما قسمتهای 2تا 5 آن 2012منتشر شد. در قسمت آخر این مجموعه، یک پروفسور ژاپنی حضور دارد و سازندگان فیلم، از دید او، نگاهی به اوضاع داخلی و نگاه مسئولان کرهشمالی به دنیا انداختهاند. طبیعتا در نگاه دستگاه پروپاگاندای کرهشمالی، این پروفسور در نهایت عاشق کرهشمالی میشود. چیزی که مهم است، نتیجهگیری این پروفسور از آزمایشهای هستهای کرهشمالی است؛ کرهشمالی از آزمایشهای هستهای بهعنوان وسیلهای برای وادار کردن آمریکا به تعامل با کرهشمالی بهعنوان یک کشور مستقل استفاده میکند و هدفش از این کار، نه تهدید جامعه بینالمللی که راه یافتن به روابط بینالملل بهعنوان یک کشور مشروع و مستقل است. نکته شگفتانگیز این فیلم این است که فیلم با صحنه ورود بیل کلینتون (رئیسجمهور سابق آمریکا) به کرهشمالی در سال 2009برای مذاکره درباره آزادی دو روزنامهنگار به پایان میرسد. این تصویر، در واقع اثبات فرضیهای است که دستگاه تبلیغاتی کرهشمالی در این فیلم مطرح میکند و مدعی میشود، در نهایت، آمریکا رژیم کرهشمالی را به رسمیت خواهد شناخت.