تعطیلی 14 مرغداری در سایه بی‌توجهی مسئولان

ذکیه سعیدی|دبیر تحریریه

صنعتی شدن و برنامه‌ریزی مطلوب و کاربردی صنایع در روستاها از مهم‌ترین راهکارهایی است که به اعتقاد محققان می‌تواند به توسعه پایدار روستایی کمک کند‍؛ روستاهایی که به دلیل پیامدهای منفی زیست‌محیطی و اجتماعی بعد از انقلاب صنعتی با چالش‌های اقتصادی ‌ـ فرهنگی بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند. تغییرات اقلیمی، محدودیت زمین، کوچک بودن مراتع، مکانیزه شدن کشاورزی و... از محدودیت‌های کشاورزی و دامپروری در روستاهاست که نمی‌تواند اشتغال کامل و بهینه نیروی انسانی در این مناطق را فراهم کند و باعث کاهش درآمد روستاییان، بیکاری دائمی و فصلی و در نتیجه فقر و مهاجرت به شهرها می‌شود. این‌در حالی است که توجه به صنایع کوچک و رونق آنها در روستاها، شرایط اشتغال پویا و افزایش درآمد و رفاه روستاییان و گسترش صادرات روستایی را به دنبال دارد و مسلماً کارآفرینی در روستاها باعث تقویت امید و نشاط اجتماعی و همچنین گسترش مهاجرت معکوس خواهد شد.

علاوه براین، طبق اصل صد و بیست و سوم قانون اساسی (حمایت از توسعه و ایجاد اشتغال در مناطق روستایی و عشایری) که در 7 ماده قانونی و 5 تبصره به تصویب رسیده، نهادها و سازمان‌های مختلف موظفند از راه‌اندازی صنایع کوچک در روستاها حمایت کنند. حال چگونه 14 مرغداری در یکی از روستاهای نزدیک شهر تهران تعطیل می‌شود و صدها نفر بیکار می‌شوند سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند. هیچ‌کس تأثیر منفی تحریم، افزایش قیمت دلار، گرانی نهاده‌های دامی همچون ذرت و کنجاله سویا و ده‌ها هزینه دیگر را که صنعت مرغداری کشور را دچار مشکل کرده انکار نمی‌کند اما به نظر می‌رسد مشکلات مرغداری‌های روستای وردیج و ورای این مسائل است و حمایت و همکاری نکردن مسئولان را هم باید به این سیاهه اضافه کنیم. 

تکمله: لطفاً گزارش صفحه 7 همشهری محله را که در گفت‌وگو با دهیار روستای وردیج تهیه شده بخوانید.