رخت عزاداری برای خودنمایی نباشد

حجت‌الاسلام محمد صدارت
امام جماعت مسجد امام حسن مجتبی(ع) منطقه9



پسرخاله‌اش را صدا زد و گفت: «داداش من دستم بنده، می‌شه بری یه پیراهن مشکی سایز من بگیری و فوری بیاری؟‌» پسرخاله کمی مکث کرد و گفت: «آخه‌چی بگیرم؟ چه مدلی بگیرم؟ من که نمیدونم تو از چه طرح‌هایی خوشت میاد!‌» وسایلش را زمین گذاشت و دستانش را به کمر گرفت و با تعجب به پسرخاله‌اش نگاه کرد! پس از لحظاتی زل زدن گفت: «داداش‌چی میگی؟ نمی‌بینی پدرم فوت شده و عزادارم؟ مدل چیه؟ طرح چیه؟ یک لباس مشکی بگیر فقط رخت عزا تنم کنم. همین!‌» این سخنش مرا در فکر فرو برد. رخت عزا می‌خواست. واقعاً شخص عزادار آنقدر در غم از دست دادن عزیزش است که دیگر نمی‌تواند به خودآرایی و خودنمایی بیندیشد و فقط به احترام متوفی و برای اعلام عزاداری‌اش رخت سیاه بر تن می‌کند، پس چگونه است که ما در ایام محرم و عزاداری برای ‌سالار شهیدان به فکر ظاهرمان هستیم؟ نکند هدف من از سیاه پوشیدن یا سیاهی بر کوی و برزن زدن فقط خودنمایی باشد، گویا که در رقابت با دیگران سعی کرده‌ام سیاه‌تر و دیده شده‌تر باشم! همه ما عاشق اباعبدالله‌الحسین(ع) هستیم و از ابتدای زندگی، همه چیزمان را با این امام مظلوم گره زده‌ایم، حاجات، شفای مریض و موفقیت‌هایمان را از نذر بر امام حسین(ع) و یارانش گرفته‌ایم.
عشق به سید و‌سالار شهیدان آنقدر در دل ایرانیان عمیق است که منجر به قیام آنان علیه طاغوت شده و در پی آن انقلابی رخ داد که جهان را به لرزه درآورد و برای حفظ و حراست از آن خون هزاران شهید ریخته شده است، پس با این عشق و علاقه بسیار، بدیهی است با فرارسیدن ماه ماتمش ما نیز غرق در ماتم بشویم و رخت عزا بر تن کنیم و به چیزی جز عزای محبوب‌ترین معشوق دنیا فکر نکنیم. 
همان‌گونه که در روایات نیز آمده شیعیان در شادی اهل‌بیت(ع) شاد هستند و در عزای اهل‌بیت(ع) سوگوار و سیره ائمه(ع) نیز این‌گونه بوده که ماه محرم را سوگوار و عزادار حضرت سیدالشهدا(ع) بودند و حتی خنده نیز بر لب آنها دیده نمی‌شد، اما متأسفانه گاهی دیده می‌شود که دچار غفلت می‌شویم و لباس سیاه ما از حالت رخت عزا بیرون می‌آید و به وسیله تجمل و خودنمایی تبدیل می‌شود. 
یادم هست استادمان مرحوم آیت‌الله ‌مجتهدی می‌فرمود: «تهران بهترین جوانان را دارد و علامتش همین تعداد زیاد هیئت و مجالس روضه است که به دست جوانان برپا می‌شود.» 
چه خوب است در محرم حسینی با دوستانمان وعده کنیم که دلمان را همراه کاروان حسینی کرده و به‌جای استقبال از لوازم آرایشی و مد و نقش و نگار، واقعاً رخت عزا بر تن کنیم تا محبت بین ما و اهل‌بیت(ع) فزونی پیدا کند و چهره شهر و هویت جوانان تهران را همانند نسل‌های گذشته حسینی نگه‌داریم.