روایت خبر

میراث پدر موشکی ایران برای امروز 
بیست‌ویکم آبان، سالروز شهادت حاج‌حسن طهرانی‌مقدم است؛ مردی که نامش با شکل‌گیری قدرت موشکی ایران گره خورده و از او به‌درستی به‌عنوان «پدر موشکی ایران» یاد می‌شود.
حاج‌حسن فقط موشک نساخت؛ او یک منطق جدید برای امنیت ایران بنا کرد: بازدارندگی. او می‌دانست کشوری که می‌خواهد مستقل بماند، باید هزینه تعرض به‌ خودش را برای دشمن آنقدر بالا ببرد که اساسا فکر حمله به یک تصمیم پرهزینه تبدیل شود. همین نگاه بود که در طول سال‌ها، توان موشکی ایران را به یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت کشور تبدیل کرد.‌اهمیت این میراث را شاید بیش از هر زمان دیگری بتوان در جنگ 40روزه دید؛ جایی که توان موشکی ایران فقط یک ابزار دفاعی نبود، بلکه به اهرمی برای اثرگذاری بر محاسبات دشمن تبدیل شد. هدف قرار‌گرفتن مراکز و منافع آمریکا، فشار بر منافع منطقه‌ای واشنگتن و تبعات آن بر بازارهای جهانی و معادلات سیاسی داخل آمریکا نشان داد که قدرت موشکی ایران چگونه می‌تواند هزینه‌های یک جنگ را برای طرف مقابل افزایش دهد.‌این همان چیزی است که حاج‌حسن سال‌ها پیش برای آن تلاش می‌کرد که ایران بتواند پاسخ بدهد، هزینه ایجاد کند و معادله جنگ را از حالت یک‌طرفه خارج کند.‌اما میراث طهرانی‌مقدم فقط در موشک‌ها خلاصه نمی‌شود؛ در آدم‌ها هم ادامه پیدا کرده است. سیدمجید موسوی، فرمانده امروز نیروی هوافضای سپاه  از همرزمان قدیمی حاج‌حسن و از نیروهایی است که در همان سال‌های نخست شکل‌گیری توان موشکی در کنار او حضور داشت. خود سردار موسوی نیز از آن دوران به‌عنوان سال‌های همراهی با طهرانی‌مقدم یاد کرده است.‌و شاید گویاترین توصیف را خود حاج‌حسن درباره او گفته باشد: «بچه‌ها قدر بدونید این مجید رو. من باید نوکری این سید رو بکنم. خدا رو شکر می‌کنم.»

مذاکره خیالی ونس با سرلشکر رضایی
واشنگتن همزمان 2بازی را پیش می‌برد؛ از یک طرف سخن از مذاکره و توافق به‌میان می‌آورد و از طرف دیگر، بر تشدید محاصره اقتصادی ایران تأکید می‌کند. یک دست به‌سوی دیپلماسی دراز شده و دست دیگر همچنان ابزار فشار را در دست دارد. در این میان، آکسیوس و دیگر رسانه‌های آمریکایی بار دیگر به میدان خبرسازی درباره مذاکرات بازگشته‌اند. نامه‌نگاری پیشین ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا نیز به بستری برای انتشار گمانه‌زنی‌های تازه تبدیل شده؛ گمانه‌زنی‌هایی که با بزرگ‌نمایی احتمال توافق، فضای روانی بازارها را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. اما سرلشکر محسن رضایی روایت دیگری از پشت پرده ارائه کرد. دبیر شورای‌عالی امنیت ملی خبر دیدار با جی‌دی ونس را رد کرد و گفت: آمریکا هنوز پاسخ صریحی به شروط ایران نداده و پاسخ‌های قبلی نیز فریبکارانه بوده‌اند. او تأکید کرده هیچ مذاکره‌ای میان 2 کشور در جریان نیست و تنگه هرمز تا اجرای 7 شرط ایران باز نخواهد شد. در سوی دیگر، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا از ترجیح واشنگتن برای تشدید محاصره اقتصادی سخن گفته است.  اینجاست که تناقض آشکار می‌شود: مذاکره در رسانه، محاصره در عمل. از سوی دیگر، تنگه هرمز شریان راهبردی انتقال نفت و گاز است. انتشار خبرهای مذاکره می‌تواند نگرانی معامله‌گران از اختلال عرضه را کاهش دهد و مانع تشدید انتظارات افزایشی قیمت نفت شود؛ موضوعی که برای اقتصاد آمریکا نیز اهمیت دارد. حرف آخر اینکه معیار جدیت آمریکا نه خبر دیدارهای احتمالی، بلکه پاسخ روشن به 7شرط ایران و تغییر رفتار عملی در قبال محاصره اقتصادی است.