محمد سرابی؛ روزنامه‌نگار
چند روز پیش تصویری از یک بلاگر در موزه‌ای تاریخی در فضای مجازی منتشر شد که نشان می‌داد از راهبند‌ها عبور کرده و با کلید‌های یک پیانوی 127ساله بازی می‌کند. امسال تصاویر مشابهی از بلاگر‌ها و اینفلوئنسر‌هایی دیده‌ایم که در آب‌های غارعلیصدر شنا کرده‌اند، زنان را در برنامه زنده اینستاگرامی کتک زده‌اند و... چرا عده‌ای برای دیده‌شدن نیازمند عبور از مرز‌ها و شکستن قوانین هستند ؟
ضد‌فرهنگ یادگاری نویسان
سال پیش بود که معلوم شد خرابکاران با شیء تیزی روی دروازه ملل مجموعه باستانی تخت جمشید نام خود را نوشته بودند. مهرداد ناظری، جامعه‌شناس و عضو هیأت علمی دانشگاه در این‌باره به همشهری میگوید:« یکی از موضوعاتی که در سال‌های اخیر در جامعه ما بسیار بروز و ظهور پیدا کرده، نوعی خودپرستی، منفعت‌طلبی یا فردگرایی مفرط است. در حقیقت، ما به مرحله‌ای رسیده‌ایم که دیگر منافع عمومی یا منافع جمعی آن‌قدر برایمان اولویت ندارد؛ با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که افراد اخلاقیات جمعی را مورد توجه قرار نمی‌دهند و به‌دنبال نوعی لذت‌جویی آنی هستند که نتیجه آن می‌تواند حذف یا بی‌توجهی به میراث ملی باشد.»
اقتصاد بیشتر دیده‌شدن
درآمد داشتن از صفحه‌های اینستاگرامی به تبلیغاتی بستگی دارد که مبلغ آن با تعداد دنبال‌کنندگان صفحه تعیین می‌شود. ناظری با اشاره به اینکه اقتصاد امروز نوعی اقتصاد مبتنی بر توجه است، میگوید:« اقتصاد مبتنی بر توجه یعنی اگر بتوانم توجه‌ها را به‌خودم جلب کنم از لحاظ اقتصادی و فردی رشد می‌کنم. جوامع و افرادی که کمتر با فرهنگ آشنا هستند، متأسفانه در این سیرک دیجیتال شرکت می‌کنند و یا به این موضوع می‌خندند، یا این موضوع را جالب فرض می‌کنند، یا آن را غیرمنتظره می‌بینند؛ همین باعث می‌شود ویوی صفحه آن فرد بالا برود و در نهایت همه اینها به‌نظر من کمک می‌کند که ما با پدیده‌ای غیرمنتظره روبه‌رو شویم که برای عده زیادی تأسف‌آور است، ولی برای عده‌ای می‌تواند شرایط متفاوتی داشته باشد.»
لطفا دست نزنید
بلاگر‌ها و اینفلوئنسر‌ها برای افزایش دنبال‌کننده، مرزشکنی و هنجارشکنی‌های عجیبی را ثبت می‌کنند
در همینه زمینه :
جامعه امروز