گزارش
آتش‌نشانی با تراکتور
گفت‌و‌گو با 2 آتش‌نشان درباره اطفای حریق در روستاها
راحله عبدالحسینی| روزنامه‌نگار
وقتی شعله‌های آتش در دل باغ‌ها، مزارع یا خانه‌های روستایی زبانه می‌کشد، آتش‌نشانان روستایی که معمولا بومی همان روستا هم هستند، راهی کانون حریق می‌‌شوند. اهالی هم بیکار نمی‌نشینند و با تراکتور یا کامیون سعی در تامین آب مورد نیاز برای اطفای حریق و همکاری با آتش‌نشانان دارند. برای‌آتش‌نشانان روستایی یک عملیات، فقط مقابله با شعله‌های آتش نیست؛ آنها باید با کمبود نیرو، دشواری دسترسی به محل حادثه و گاه دخالت اهالی ناآشنا با اصول اطفای حریق هم دست‌وپنجه نرم کنند.
کمک اهالی با تراکتور و خودروی محلی
ولی رمضانی حدود یک دهه است در پایگاه آتش‌نشانی روستای بدرانلو در خراسان شمالی فعالیت می‌کند. او بیشترین حوادثی را که در 10روستای تحت پوشش این ایستگاه رخ می‌دهد، مربوط به کشاورزی، مزارع و باغ‌ها می‌داند و به همشهری می‌گوید: «تصادفات جاده‌ای در رتبه دوم و آتش‌سوزی منازل در رتبه سوم قرار دارند. درصورت وقوع حریق گسترده، ناچاریم از نیروهای شهر درخواست کمک کنیم.» او با بیان اینکه در بعضی مناطق به‌دلیل صعب‌العبور بودن مسیر، امکان دسترسی خودروهای آتش‌نشانی وجود ندارد، می‌گوید: «علاوه بر خودروی آتش‌نشانی از تراکتور و کامیون‌های محلی‌هم برای انتقال آب استفاده می‌کنیم. معمولا کامیون‌ها آب را از نزدیک‌ترین محل تأمین می‌کنند و پس از انتقال، برای پر کردن مجدد مخزن ماشین آتش‌نشانی برمی‌گردند.» رمضانی یکی از خاطراتش را هم تعریف می‌کند و می‌گوید: «در یکی از مأموریت‌ها برای مهار آتش‌سوزی یک باغ اعزام شدیم؛ یکی از افراد حاضر در محل قصد داشت ما را کتک بزند؛ چون می‌گفت چرا ابتدا به نقطه‌ای که او می‌خواسته نرفته‌ایم!»
پوشش انواع حریق در روستا و مناطق همجوار
آتش‌نشان ایستگاه آتش‌نشانی روستای پیرکلا و دهیار روستا که مأموریت‌های مختلفی در زمینه اطفای حریق انجام داده‌است، بیشترین ماموریت این ایستگاه را مربوط به آتش‌سوزی خودروها و بعد حریق ساختمان‌ها در اثر نشت گاز می‌داند. عباس محمدی به همشهری می‌گوید: «علاوه بر این آتش‌سوزی باغ‌ها، جنگل و مراتع هم در منطقه اتفاق افتاده و برای مهار آنها اعزام شده‌ایم.» او که دوره‌های آموزش آتش‌نشانی را در ساری گذرانده است، ادامه می‌دهد: «کمبود نیروی انسانی مهم‌ترین مشکل ماست. فقط 2آتش‌نشان افتخاری در روستا داریم که داوطلبانه در ماموریت‌ها حضور دارند.» تجهیزات این ایستگاه شامل یک دستگاه خودروی هیوندای ۶ تنی، دستگاه برش، کپسول اکسیژن، کپسول‌های مخصوص خاموش کردن آتش‌سوزی‌های ناشی از بنزین و گازوئیل و اره موتوری است. او یکی از خاطرات تلخ خود را نقل می‌کند و می‌گوید: «بعد از آتش‌سوزی یک ساختمان، فرد حادثه‌دیده را به بیمارستان منتقل کردیم، اما او پس از 4روز به‌دلیل آسیب ناشی از استنشاق دود جان خود را از دست داد.»
برای‌آتش‌نشانان روستایی یک عملیات، فقط مقابله با شعله‌های آتش نیست؛ آنها باید با کمبود نیرو، دشواری دسترسی به محل حادثه و گاه دخالت اهالی ناآشنا با اصول اطفای حریق هم دست‌وپنجه نرم کنند
ولی رمضانی، آتش‌نشان بدرانلو در خراسان شمالی: علاوه بر خودروی آتش‌نشانی از تراکتور و کامیون‌های محلی هم برای انتقال آب استفاده می‌کنیم
عباس محمدی، آتش‌نشان پیرکلا در مازندران: به‌دلیل کمبود نیروی انسانی فقط 2آتش‌نشان افتخاری در روستا داریم که داوطلبانه در ماموریت‌ها حضور دارند
در همینه زمینه :
