روایت خبر

پوتین چه عکس و فیلم خصوصی‌ای از ترامپ دارد؟
هیلاری‌کلینتون، وزیر خارجه سابق آمریکا، می‌گوید: «من هنوز هم معتقدم پوتین اطلاعاتی درباره ترامپ دارد؛ عکس، فیلم یا هرچیز دیگری.» اما اساساً چرا باید پوتین عکس یا فیلم محرمانه‌ای از رئیس‌جمهور آمریکا داشته باشد؟‌واشنگتن‌پست پیش‌تر گزارش داده بود که جفری اپستین با چهره‌هایی مرتبط با دستگاه امنیتی روسیه ارتباط داشته، تلاش کرده با پوتین دیدار کند و حتی پیشنهاد داده بود که کرملین برای شناخت بهتر ترامپ، از او مشورت بگیرد؛ پیشنهادی که البته به نتیجه نرسید.البته این گمانه‌زنی‌ها درباره روسیه تازه نیست. سال‌هاست ادعاهایی درباره دسترسی مسکو به اطلاعات خصوصی ترامپ مطرح می‌شود. ماجرا فقط به روسیه هم محدود نمی‌شود. این ادعا درباره نتانیاهو نیز مطرح شده است؛ اینکه او هم عکس و فیلم خصوصی از ترامپ دارد. این ادعا را ایهود باراک، نخست‌وزیر سابق اسرائیل، مطرح کرده است. حالا برای اینکه یادتان نرود اپستین چه‌کسی بود: گرداننده شبکه‌ای از تجاوز و سوءاستفاده جنسی وحشیانه از دختران کم‌سن‌وسال و نوجوان، با ارتباطات گسترده در میان ثروتمندان و سیاستمداران جهان؛ ازجمله ترامپ.

‌هم غزه، هم لبنان، جانم فدای‌پاریس‌!
چرا پرچم فلسطین در اعتراضات فرانسه برافراشته شد؟‌ماجرا از ۱۷ سپتامبر آغاز شد. دانش‌آموزان یک دبیرستان در حومه پاریس از کمبود معلم و وضعیت نامناسب مدارس به ستوه آمده بودند. اعتراض‌ها گسترش یافت. تا اول اکتبر، بیش از ۱۰۲۰ دبیرستان درگیر شده بودند؛ یعنی تقریباً یکی از هر 4دبیرستان فرانسه. اما در میانه این اعتراض‌ها، پرچم فلسطین هم بالا رفت؛ ۶ اکتبر در استراسبورگ و ۱۵ اکتبر در نانت. چرا؟ فلسطین چه ارتباطی با کمبود معلم دارد؟‌الجزیره با تئو، دانشجوی ۱۹ساله، گفت‌وگو کرد. حرفش روشن بود: دولت مکرون به‌جای سرمایه‌گذاری در جنگ، پول را صرف مدارس، دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها کند.‌چهره دیگر اعتراض‌ها، ایلوان، دانش‌آموز ۱۷ساله پاریسی است؛ نوجوانی که ویدئویش میلیون‌ها بار دیده شد و با چفیه فلسطینی به یکی از چهره‌های شناخته‌شده و نمادهای اعتراض‌ها تبدیل شد. تایمز اسرائیل نیز ۹ اکتبر نوشت که غزه موضوع اصلی تجمع‌ها نبود، اما تحولات غزه بر نگاه سیاسی برخی از این جوانان تأثیر گذاشته است.‌حالا پرچم فلسطین در کنار مطالبه برای برخورداری از مدارس بهتر قرار گرفته است.‌برای این نسل، سؤال فقط این نیست که چرا مدارس بودجه کافی ندارند؛ سؤال این است که چرا دولت بودجه مدارس را صرف حمایت از جنگ علیه غزه می‌کند.

پرونده‌سازی برای ۱۱هزار اماراتی‌
یک لایک ساده در شبکه‌های اجتماعی، برای ورود به پرونده‌ای اطلاعاتی کافی بود؛ عملیاتی که طی آن، اطلاعات بیش از ۱۱هزار و ۳۰۰کاربر فیسبوک در امارات جمع‌آوری شد.‌وبگاه آمریکایی «دراپ‌سایت» براساس اسناد افشاشده گزارش داد شرکت اطلاعاتی خصوصی «آلپ سرویسز» مستقر در ژنو، به سفارش امارات و با دریافت ۵۵هزار یورو، پروژه‌ای با نام رمز «آرنیکا ۲» را اجرا کرد. هدف، شناسایی کاربرانی بود که با لایک‌کردن مطالب رسانه‌ها و گروه‌های سیاسی منتقد دولت، از نگاه این شرکت «خصمانه» محسوب می‌شدند. اطلاعاتی شامل نام، محل سکونت، محل اشتغال و دیگر مشخصات شخصی این افراد، در ژانویه ۲۰۱۸ به مشتری اماراتی تحویل داده شد.‌این پروژه در سال ۲۰۱۷ و همزمان با تشدید تنش امارات و قطر آغاز شد؛ زمانی که دادستان کل امارات درباره مجازات ۱۵سال زندان برای حمایت از قطر یا مخالفت با اقدامات دولت هشدار داده بود.‌دامنه تحقیقات به حامیان قطر محدود نماند. آلپ‌سرویسز حدود هزارنفر را نیز حامی اخوان‌المسلمین معرفی کرد، بی‌آنکه اسنادش مدرکی از عضویت واقعی آنان ارائه دهد؛ مبنا صرفاً لایک‌کردن صفحات مرتبط با این گروه یا رسانه‌های منتقد بود. ‌‌احمد منصور، فعال حقوق بشر اماراتی که در سال ۲۰۱۷ بازداشت شد و سال بعد به ۱۰سال زندان محکوم شد، از دیگر افراد بررسی‌شده بود.‌آندریاس کریگ، استاد کینگزکالج لندن، هشدار داد چنین پایگاه داده‌ای می‌تواند به ابزار شناسایی و مهار همگرایی سیاسی خارج از کنترل دولت تبدیل شود؛ آن هم در کشوری که سابقه محدودیت فضای مجازی و محکومیت‌های سنگین سیاسی دارد.

رسوایی تاریخ‌نویسی به سبک ایران اینترنشنال
وقتی پروژه تطهیر پهلوی به بازنویسی تاریخ می‌رسد، حتی شایعاتی که روزگاری ابزار عملیات روانی دستگاه امنیتی شاه بودند، به دستاویزی برای تخریب انقلاب تبدیل می‌شوند؛ اما روایت یک مقام سابق ساواک، پرده دیگری از این ماجرا کنار می‌زند.
مراد ویسی، کارشناس شبکه اینترنشنال‌ در برنامه‌های اخیر خود به بازخوانی سال‌های پایانی حکومت پهلوی پرداخته و مدعی شده است مخالفان شاه با انتشار شایعاتی، در پی تضعیف حکومت بودند. او ماجرای «دیده‌شدن تصویر امام خمینی(ره) در ماه» را نیز به طرفداران انقلاب نسبت می‌دهد؛ موضوعی که سال‌هاست سلطنت‌طلب‌ها برای تمسخر مردم انقلابی از آن استفاده می‌کنند. فرح پهلوی نیز در مستندی از شبکه منوتو به این ماجرا اشاره کرده بود.
اما روایت حسن ثنا، مشاور امنیتی سابق ساواک‌ تصویر متفاوتی ارائه می‌کند. او در کنفرانسی مطبوعاتی در سال ۱۳۵۸، از طرحی موسوم به «ماهان» سخن گفت که به‌گفته وی، با همکاری موساد و به‌وسیله ساواک، در دولت ازهاری اجرا شد.
هدف این عملیات روانی، ترویج خرافات و سپس بی‌اعتبارکردن آنها برای تضعیف باورهای مذهبی مردم بود. براساس این روایت، ۲۰میلیون تومان برای اجرای طرح اختصاص یافت و بخشی از آن در اختیار افرادی قرار گرفت که در پوشش روحانی فعالیت می‌کردند. شایعه تصویر امام در ماه، ادعای مشاهده مو در صفحات قرآن و داستان خواب‌هایی درباره ضرورت حمایت از شاه، ازجمله محورهای این طرح عنوان شده‌اند.
نکته اینجاست که همکاری موساد با پهلوی همچنان ادامه دارد؛ امروز برای تخریب و تجزیه ایران؛ همان ایرانی که هر دوی این نهادها فاسد، خود را حامی درجه یک و دلسوز مردم می‌دانند.

اولویت آمریکایی‌ها در انتخابات کنگره: پایان جنگ با ایران
برای رأی‌دهندگان آمریکایی، مسئله اصلی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، نه دفاع از دونالد ترامپ است و نه تسویه‌حساب سیاسی با او ، بلکه کاهش هزینه‌های زندگی و پایان جنگ با ایران است؛ 2مطالبه‌ای که بخش بزرگی از هر دو حزب جمهوری‌خواه و دمکرات بر آن اتفاق‌نظر دارند.
نظرسنجی جدید آسوشیتدپرس و مرکز پژوهشی نورک نشان می‌دهد حدود ۸نفر از هر ۱۰رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده، کاهش هزینه‌های زندگی را از اولویت‌های اصلی کنگره آینده می‌دانند. این مطالبه در میان اکثریت بزرگی از جمهوری‌خواهان و دمکرات‌ها مشترک است؛ نشانه‌ای از اینکه فشار اقتصادی، فراتر از مرزبندی‌های حزبی، به دغدغه‌ای جدی برای جامعه آمریکا تبدیل شده است.‌اما ماجرا به اقتصاد ختم نمی‌شود. حدود ۷نفر از هر ۱۰آمریکایی نیز می‌خواهند پایان‌دادن به جنگ با ایران در اولویت کنگره قرار بگیرد؛ مطالبه‌ای که در آستانه انتخابات، پیام روشنی درباره اهمیت هزینه‌های جنگ در نگاه افکار عمومی دارد.
در سوی دیگر، تنها حدود ۴نفر از هر ۱۰رأی‌دهنده خواهان اولویت‌دادن کنگره به تحقیق و تفحص درباره دولت ترامپ هستند. حمایت از دستورکار سیاسی رئیس‌جمهور نیز جایگاه پایین‌تری دارد، به‌طوری‌که فقط حدود ۲نفر از هر ۱۰نفر خواهان قرارگرفتن آن در صدر اولویت‌های کنگره‌اند.

رقیب نتانیاهو:ایران قابل سرنگونی نیست
در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر در اراضی اشغالی، تقابل بنیامین نتانیاهو با رقبای سیاسی‌اش، به‌ویژه بر سر نحوه مواجهه با کشورمان و دستاوردهای جنگ، وارد مرحله تازه‌ای شده است.
درحالی‌که نتانیاهو توهم سرنگونی نظام جمهوری اسلامی را به یکی از محورهای تبلیغاتی خود تبدیل کرده، برخی رقبای او می‌کوشند فاصله میان اهداف اعلام‌شده و نتایج واقعی عملیات نظامی را به نقطه‌ضعف او تبدیل کنند.
مثلا گادی‌آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش اشغالگر صهیونی و رقیب اصلی نتانیاهو‌ با تأکید بر اینکه نظام ایران قابل سرنگونی نیست گفته است: «تعیین اهداف واقع‌بینانه و قابل دستیابی اهمیت دارد.»  او همچنین تأکید کرده نتانیاهو در دستیابی به اهداف اعلام‌شده جنگ ناکام بوده و راهبرد امنیتی ارائه‌شده از سوی او را مجموعه‌ای از شعارها، فاقد انسجام راهبردی توصیف کرده است. با این حال، مخالفت با تغییر نظام ایران به‌معنای عقب‌نشینی آیزنکوت از تقابل با تهران نیست. او همچنان بر ضرورت برچیدن برنامه هسته‌ای ایران تأکید دارد و معتقد است این هدف هنوز محقق نشده است. از سوی دیگر، یائیرلاپید و نفتالی‌بنت نیز با وجود انتقاد از نتانیاهو، رویکردی سختگیرانه در قبال ایران دارند. لاپید حتی از تشدید حملات علیه ایران و زیرساخت‌های انرژی آن سخن گفته است. آویگدور لیبرمن نیز رویای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران را دارد.
بنابراین، اختلاف اصلی مخالفان نتانیاهو با او لزوما بر سر اصل تقابل با ایران نیست، بلکه بر سر چگونگی پیشبرد آن و ارزیابی دستاوردهای نظامی است.